Psalmy 21

¹Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

²Panie! w mocy twojej raduje się król, a w zbawieniu twojem wielce się weseli.

³Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela.

⁴Albowiemeś go uprzedził błogosławieństwy hojnemi; włożyłeś na głowę jego koronę ze złota szczerego.

⁵Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.

⁶Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;

⁷Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.

⁸Gdyż król nadzieję ma w Panu, a z miłosierdzia Najwyższego nie będzie poruszony.

⁹Znajdzie ręka twoja wszystkich nieprzyjaciół twoich, prawica twoja dosięże wszystkich, co cię w nienawiści mają.

¹⁰Uczynisz ich jako piec ognisty czasu gniewu twego; Pan w popędliwości swojej wytraci ich, a ogień ich pożre.

¹¹Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.

¹²Albowiem czyhali na twoje złe; zmyślali radę, której dowieść nie mogli.

¹³Przetoż wystawisz ich za cel; cięciwę twą wyciągniesz przeciwko twarzy ich. Podnieśże się, Panie! w mocy twojej, tedy będziemy śpiewać i wysławiać możność twoję.