Psalms 139

¹Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

²Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.

³Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.

⁴Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.

⁵Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

⁶Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

⁷Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

⁸Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

⁹Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

¹⁰I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.

¹¹Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

¹²Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

¹³Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.

¹⁴Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.

¹⁵Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.

¹⁶Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

¹⁷Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

¹⁸Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą.

¹⁹Zabiłlibyś, o Boże! niezbożnika, tedyćby mężowie krwawi odstąpili odemnie;

²⁰Którzy mówią przeciwko tobie obrzydłości, którzy próżno wynoszą nieprzyjaciół twoich.

²¹Izali tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli?

²²Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.

²³Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

²⁴I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.