Przysłów 11

¹Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.

²Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.

³Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.

⁴Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.

⁵Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.

⁶Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.

⁷Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.

⁸Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.

⁹Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.

¹⁰Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.

¹¹Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.

¹²Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.

¹³Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.

¹⁴Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.

¹⁵Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.

¹⁶Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

¹⁷Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.

¹⁸Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.

¹⁹Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.

²⁰Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.

²¹Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.

²²Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.

²³Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.

²⁴Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.

²⁵Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.

²⁶Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.

²⁷Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.

²⁸Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.

²⁹Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

³⁰Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.

³¹Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.