Job 26

¹A Ijob odpowiadając rzekł:

²Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?

³Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?

⁴Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?

⁵I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

⁶Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.

⁷Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.

⁸Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

⁹Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

¹⁰Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

¹¹Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

¹²Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

¹³Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

¹⁴Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?