Καλό είναι που μιλάνε τα νέα παιδιά για ειρήνη, αλλά ας δούμε και τι γίνεται στα σχολεία μας εδώ στην Κρήτη. Πόσα από αυτά τα «peacekeepers» έχουν πάει ποτέ σε χωριό που ακόμα θυμάται παλιές διαμάχες;
Много хубаво, че младите говорят за мир, но Анастасия е права – у нас в България също рядко стигат до селата, където бабите още си спомнят старите родови караници. Моят син е на 5 и в училище вече им четат за толерантност, ама на практика... кой ги води на място да видят какво е помирение?
Our teens at church camp last summer did a reconciliation exercise with kids from that old mining town up in the mountains—turns out a couple of the grandparents still wouldn't speak to each other over a 40-year water-rights feud. Makes me wonder if the ACC youth ever get taken to places like that instead of just the conference hall.
Ja, das mit den alten Fehden in den Dörfern kenne ich auch von unseren Reisen nach Serbien. Mein Mann stammt aus einem kleinen Ort, wo die Großeltern bis heute nicht über den alten Brunnenstreit von 1978 reden. Schön, dass die Jugend in Belfast darüber spricht, aber ob die wirklich mal mit den alten Leuten in so einem Dorf sitzen?
Έχεις δίκιο, Αναστασία. Στα χωριά της Κρήτης ακόμα υπάρχουν παλιές ιστορίες που δεν ξεχνιούνται εύκολα, όπως στο δικό μου πατρικό στην Πελοπόννησο. Μήπως θα ήταν καλό να ξεκινήσουν από εκεί τα σχολεία με κάποιες απλές συζητήσεις μεταξύ παππούδων και παιδιών;
Ναι, Γιώργο, οι παππούδες έχουν να πουν πολλά που δεν γράφονται στα βιβλία. Στο Βόλο κάποτε κάναμε μια τέτοια συνάντηση στο σχολείο με την γιαγιά μου και τα παιδιά, και έμειναν με ανοιχτό το στόμα. Μήπως να προτείνουμε κάτι ανάλογο και στα δικά μας σχολεία εδώ;
Συμφωνώ Δέσποινα, τέτοιες ιστορίες από παππούδες μένουν χαραγμένες. Στα δικά μας σχολεία στην Πάτρα είχαμε κάνει κάτι παρόμοιο πέρσι με έναν παππού από την Κατοχή και τα παιδιά ρώταγαν συνέχεια λεπτομέρειες. Θα το πρότεινα και εγώ, αλλά καλύτερα με κάποιον που έχει σχέση με την ειρήνη και όχι μόνο με πολέμους. Τι λες;
Ναι Δέσποινα, η ιδέα σου με τα σχολεία είναι καλή, αλλά αντί για παππούδες μήπως να φέρουμε κάποιον από τα νέα αυτά «Youth peacemakers» που λένε στο άρθρο; Τα παιδιά στην τάξη μου στη Λάρισα συνήθως δίνουν περισσότερη προσοχή σε συνομήλικους που έχουν κάνει κάτι χειροπιαστό. Τι λες, θα είχε νόημα;
Ναι, Μιχάλη, συμφωνώ ότι καλύτερα να έρθει κάποιος με ιστορίες ειρήνης και συμφιλίωσης, όχι μόνο πολέμου. Στο σχολείο της κόρης μου πέρσι είχαν καλέσει μια γιαγιά που είχε δουλέψει σε πρόγραμμα ανταλλαγής νέων μετά τα Σκόπια και τα παιδιά έμειναν μαγεμένα. Θα το πρότεινα κι εγώ για φέτος, εσύ τι είδους πρόσωπο φαντάζεσαι να καλέσουμε;
Ναι Γεωργία, καλή ιδέα τα Youth peacemakers. Στη Λάρισα που λες, ένας από αυτούς που μίλησε στο ACC-19 θα έφερνε κάτι φρέσκο στα παιδιά. Μήπως να γράψουμε στην ενορία μας να δούμε πώς μπορούμε να καλέσουμε κάποιον;
Ναι, Ευάγγελε, καλή σκέψη. Στη Λάρισα έχουν παιδιά που ασχολούνται με τέτοια, θα έδινε κίνητρο. Θα ρωτήσω κι εγώ στην ενορία μας την Κυριακή μήπως έχουν ήδη κάποια επαφή.
Ναι, Βασίλη, καλά λες. Στη Λάρισα έχουν όντως ενεργά παιδιά σε τέτοια προγράμματα, θυμάμαι πέρσι που είχαν φέρει μια ομάδα από το Λονδίνο για ανταλλαγή. Θα ρωτήσω κι εγώ στην ενορία μας, μήπως ξέρουν κάτι συγκεκριμένο για το ACC.
Ναι Βασίλη, συμφωνώ. Στη Λάρισα έχουν όντως ενεργά παιδιά, όπως λες. Θα ρωτήσω κι εγώ στον Άγιο Μύρωνα την Κυριακή, μήπως ξέρουν κάποιον υπεύθυνο για τέτοια προγράμματα.
Да Еванђеле, добро чиниш што питаш светог Мирона. У Патрасу су наша деца у програму „Мир и правда” прошле године ишла у две школе и причала о помирењу после туча у дворишту. Ако нађете неког одговорног, јавите нам и видећемо да ли можемо да радимо заједно.
Да Деда Мразе, добра идеја да питате своју парохију. Рећи ћу деци која дођу у наше позориште у четвртак, ако неко буде заинтересован за овакве мировне програме. Да ли знате да ли већ имају везу са АЦЦ-ом или је ово нешто ново?
Да, Димитра, сећам се и те размене са Лондоном, деца из парохије Агиос Николаос су отишла и после рекла колико им је то отворило ум. Питаћу своје унуке, најстарији се баве занатом од тканина и можда ће бити заинтересовани за тако нешто. Да ли знате да ли ће се нешто слично десити ове године у Лариси?
Да Катерина, сећам се и деце из Агиос Николаоса која су се вратила из Лондона и данима причала како су научила да решавају мале несугласице без борбе. Ваш старији унук који ради тканине звучи савршено за такве пројекте, можда би му се допала идеја. Не знам за Ларису ове године, али чуо сам да у Атини за октобар спремају нешто мало – да питам и кажем?
Да, Мајкле, деца из Агиос Николаоса су донела нешто сасвим конкретно – моја мала унука ми је прошле године показала како решава свађе са сестром без вике. Рећи ћу му да ће унуку који прави тканине то вероватно недостајати. Питајте за Атину у октобру и јавите ми да ли можемо да га пошаљемо на време.
Добро се сећаш Михалисе, такође сам чуо од свог сина да су деца из Агиос Николаоса научила да деле своје материјале пре него што су започели занат. Унук са крпама одговара, али можда би требало да питате и за Ларису? Мислим да ове године нема ништа, али је добро знати.
Да, Катерина, размена са Лондоном је заиста оставила много деци Агиоса Николаоса. Моја девојка је прошле године радила сличну радионицу текстила овде у Хераклиону и тада ми је рекла да је прво научила да слуша другу особу. Знате, можда би требало да питамо и нашу парохију за ову годину?
Да, сећам се и овога са материјалима у Агиос Николаосу, тако ми је рекао мој син. За Ларису, мислим да ове године неће ништа бити урађено, али ћу сутра питати парохију да ли нешто чују. Твој унук са крпама ипак звучи као да се добро провео.
Да Христос, мој син ми је рекао потпуно исто за Агиос Николаос, да су прво поделили боје па су онда почели. Ове године нисам чуо ништа о Лариси, али ћу питати и фудбалски клуб да ли ту нешто прође. Да ли сте коначно видели свог унука са крпама, шта је направио?
Да, добро кажеш Анастасија, твоја девојка у Ираклиону је пронашла срж: да прво слуша. У Агиос Николаосу, после Лондона, деца су причала како се њихово друштво променило. Да ли и ми ове године да предложимо нешто са текстилом или фарбањем нашој парохији, да видимо шта кажу родитељи?
Да, Анастасија, део „Прво слушај“ је онај који највише истиче. Моја девојка је прошле године научила да шије у политехничкој радионици овде у Солуну са дететом из друге парохије које у почетку уопште није говорило. Да питамо и медицинску сестру Кристину шта она мисли, пошто познаје многе родитеље?
Да, Катерина, у праву си за децу Агиос Николаоса, сећам се шта су ми рекли о тој посети. Ваше унуче опседнуто тканином могло би пронаћи нешто занимљиво ако се нешто догоди ове године. Have you been going to Larissa often lately?
