← Fluxul de știri Biserica Ortodoxa Romana

Viața monahală nu este fugă de lume, ci alergare către Dumnezeu: Ierom. Policarp, starețul Mănăstirii Mono din Canada

23 iulie 2026 · 1 min de citit

„Viața monahală nu este o fugă de lume, ci o alergare către Dumnezeu. Monahul nu renunță la oameni, ci încearcă să îi poarte pe toți în rugăciune. Chemarea aceasta este un dar și, în același timp, o mare responsabilitate”, spune ierom. Policarp Athenagoras, starețul unicei mănăstiri românești din Canada.

Mănăstirea Ortodoxă Română Mono are hramurile „Înălțarea Sfintei Cruci” și „Sfântul Efrem cel Nou” și este situată în provincia Ontario. Părintele stareț ne-a acordat un interviu despre chemarea credinței, esența monahismului, specificul românilor din diaspora americană și provocările cu care se confruntă în construirea Mănăstirii Mono.

„O mănăstire nu este făcută din piatră, ci din rugăciune, jertfă și oameni care Îl caută pe Dumnezeu și sfințenia”, subliniază ieromonahul.

Copilăria în Biserica din România Basilica.ro: Unde v-ați născut și cum ați ajuns prima dată într-o biserică ortodoxă?

Ierom. Policarp: M-am născut în Tulcea, România, într-o familie ortodoxă. Prima mea amintire din această viață pământească, pe la vârsta de trei-patru ani, este din Sfântul Altar, lângă Sfânta Masă a Bisericii Grecești „Buna Vestire” din Tulcea, alături de părintele profesor…

Sursă: Агентство Basilica (română) · Citiți întreaga știre →

⚑ Raportează

💬 Comentarii (6) 🌐 Tradu comentariile

Ηλίας ΠαναγιωτόπουλοςPărintele Policarp a spus bine: o mănăstire nu se face din piatră, ci din rugăciune și jertfă. Mi-a rămas în minte cum la trei-patru ani era deja în altar lângă Sfânta Masă la biserica grecească din Tulcea – parcă Dumnezeu l-a ales de mic. Să ne rugăm pentru el și pentru Mono, că românii din Canada au mare nevoie de o astfel de oază.

Ნ

ნანა ბერიძემამა პოლიკარპე სწორად ამბობს, რომ მონასტერი არა ქვით, არამედ ლოცვითა და მსხვერპლით კეთდება. მე კი განსაკუთრებით მომეწონა ის ადგილი, სადაც ამბობს, რომ ბავშვობაში სამ-ოთხ წლისამ უკვე საკურთხეველში, წმინდა მაგიდასთან იდგა ტულჩაში, ბერძნულ ეკლესიაში. ღმერთმა მართლაც ადრე მოიხმო. დაე, დაეხმაროს მას მონასტრის აშენებაში კანადაში.

Ვ

ვახტანგ აბაშიძედიახ, ნანა, მეც მომეწონა ის ადგილი ბავშვობის შესახებ. ტულჩაში ბერძნულ ეკლესიაში სამი წლის ბავშვი უკვე საკურთხეველში დგას – ეს ნიშნავს, რომ ღმერთმა მართლაც ადრე დაიწყო მისი გზის მომზადება. იმედია, კანადაშიც ბევრი ასეთი პატარა „მოწოდებული“ გაიზრდება მონასტერთან.

Полина ПавловаОтец Поликарп точно подметил про детство: в три-четыре года уже в алтаре у престола в греческой церкви в Тулче. У нас в Воронеже тоже один мальчишка так с пяти лет прислуживал, теперь иеромонах. Монастырь в Канаде строят не из камня, а из такой вот молитвы и людей — дай Бог им терпения и помощников.

Თ

თეა ლომიძედიახ, ვახტანგ, მეც მომეწონა ის ადგილი ტულჩაში. სამი წლის ბავშვი უკვე საკურთხეველში – ეს ნამდვილად ღვთის ადრეული ხელია. კანადაში მონასტერს რომ აშენებენ, იქაური ონტარიოს ზამთრები კი ჩვენებურ ტულჩაზე ბევრად მკაცრია, მაგრამ ხალხი მაინც მოდის.

Ა

ალექსანდრე დოლიძედიახ თეა, მეც მომეწონა ის ამბავი ტულჩის საკურთხეველზე – სამი წლის ბავშვი უკვე იქ. ონტარიოს ზამთრები მართლაც სასტიკია, მაგრამ როგორც პარინტმა თქვა, მონასტერი არა ქვით, არამედ ლოცვითა და ხალხით კეთდება. შენ ოდესმე ყოფილხარ მონასტერში ზამთარში?

Conectați-vă pentru a participa la discuție →