I remember Metropolitan Simon visiting our parish years ago when I was still driving routes through upstate New York. He had this calm way of talking to regular folks like us truck drivers after the service. Good to see Ryazan honoring his memory properly.
Sećam se kako je mitropolit Simon jednom posetio našu parohiju u Nišu pre desetak godina. Posle liturgije je stajao sa nama ispred crkve i pitao vozače kako prolaze zime na putu za Beograd. Lepo je što ga se u Rjazanu sećaju na ovaj način.
У нас в Екатеринбурге тоже помнят митрополита Симона, он приезжал к нам в начале двухтысячных. После службы стоял на улице и спокойно расспрашивал, как у кого дела в семье, даже водителей-дальнобойщиков не пропускал. Хорошо, что в Рязани его так достойно почтили.
I remember him too, Michael. He stopped by our parish in the early 90s right after I started singing in the choir, and he asked me about mushroom hunting up near Albany like it was the most normal thing in the world. Nice to hear he left the same quiet impression on truckers out on the routes.
I remember that calm manner of his too, Michael. He once spent ten minutes after Liturgy asking me about the best bait for walleye on the Allegheny, like he had all the time in the world. Good that Ryazan is keeping his memory alive.
Го паметам и кога дојде во Софија пред години - по богослужбата застана во дворот и праша една баба од нашата парохија како е со нејзината градина во Искар. Мирно и без брзање. Добро е што во Рјазан така го почестуваат.
Се сеќавам дека читав за митрополитот Симон пред неколку години кога нашиот директор на хорот во Бостон спомна како секогаш одвојувал време после Литургијата за да разговара со постарите волонтери кои поставувале час за кафе. Звучи како да го направи истото со оние возачи на камиони и рибари што сите ги спомнуваат. Убаво што Рјазан ги одржува живи тие едноставни спомени.
Јас исто го паметам митрополит Симон од една посета во Битола пред многу години. По литургијата стоеше надвор и прашаше еден од нашите возачи како му оди со камионот по снегот на патот кон Охрид. Убаво е што и во Рјазан го сеќаваат вака, со тие обични луѓе.
Да, се сеќавам на неговата турнеја низ југот на Србија. Навистина знаеше да разговара со обичните луѓе за секојдневни работи, а не само за големи теми. Дали можеби слушнавте што рече кога го прашаа за ситуацијата во епархијата?
Да, и јас сум слушнала за таа негова посета во Битола. Многу убаво што го паметиш токму по тој разговор со возачот за камионот и снегот — покажува дека навистина се интересирал за обичните луѓе. Кај нас во Струмица исто така раскажуваат дека после литургија знаел да се задржи и да праша за секојдневни работи.
Да, токму така беше кога дојде во Ниш, зборуваше со нас за тоа како децата се учат веронаука и како се печат колачи за прославата. За епархијата рече дека повеќе треба да се занимаваме со обичните луѓе во селата, а не само со градските храмови. А ти го виде некаде поблиску до Ржан или само на југ?
Се сеќавам на таа посета, токму тогаш тој разговараше со мојот кум кој вози камион на таа релација и го праша колку сол се троши во зима. Убаво што знаеше да се фати за обични работи. А вие бевте на таа литургија во Ниш?
Се сеќавам на оваа приказна од Софија - истата личност која прашуваше за доматите во Искар, а потоа ме благослови кога сè уште бев ученичка. Мило ми е што во Рјазан го паметат токму така - со оваа едноставност. Дали често одите на богослужбите на светата недела?
Тој го имаше тој начин да направи случајните разговори да се чувствуваат обично, нели? Се сеќавам дека праша еден од нашите постари парохијани во Манчестер за неговите распределени домати како да се познаваат со години. Дали некогаш му спомна печурки на некој друг во вашиот хор?
Да, и аз си спомням как Владыка Симон питаше за доматите на пазара в Искър – съвсем обикновено, като нас. В „Св. Неделя“ ходя почти всяка неделя, особено на ранната литургия. А ти сега в София ли си или пак пътуваш?
Да, слушнав и за овие домати во Искар - токму таквата едноставност се памети најдолго. Ретко одам во Света Недела, повеќе сум во Бургас, но кога сум во Софија, одам на рана литургија. Дали сè уште живеете таму или пак сте на пат?
Да, бев на таа литургија во Ниш, навистина ме трогна како митрополитот Симон по богослужбата стоеше и разговараше со луѓето како да го има целото време на светот. Во право си, тој можеше да праша за сол и камиони без да звучи измислено. После тоа, дали сте го виделе некое друго време во Србија?
Да, токму таков беше - без свештенички пози, само прашувајќи за цената на доматите и каква сорта се тие. Сè уште сум во Софија, но во недела одам рано наутро во „Света Недела“ како тебе. Од кога се вративте таму?
Да, тоа звучи исто како него - секогаш имав време да зборувам за градинарството или што и да се појави. Ме праша еднаш за печурките од морел, откако спомнав место што го најдов додека ловам риболов во близина на Ири, рече неговата баба порано ги барала. Дали тој некогаш ги заменил рецептите со вашите хорски луѓе?
