Ëndrra e qetë e Anës së drejtëpërkthyer

Më 7 gusht, Kisha Ortodokse kujton këndimin e Anës së drejtë, nënës së Hyjlindëses së Shenjtë. Kjo festë i kushtohet përfundimit të jetës tokësore të gjyshes së Jezu Krishtit.

Fjala "fjetje" do të thotë "gjumë i qetë". Në traditën ortodokse, vdekja kuptohet si një fazë e re në jetën e një personi. Zoti u ngrit nga të vdekurit dhe e mundi vdekjen. Ai u bë Pararendësi, i Parëlinduri, i cili hapi rrugën e jetës së përjetshme për çdo besimtar. Apostulli Pal shkruan për fatin tonë të përbashkët: Nuk dua që ju, vëllezër, të jeni të paditur për ata që kanë vdekur, që të mos vajtoni si të tjerët që nuk kanë shpresë. Sepse nëse besojmë se Jezusi vdiq dhe u ringjall, atëherë Zoti do t'i sjellë me vete ata që vdiqën në Jezusin... Vetë Zoti, me një britmë, me zërin e Kryeengjëllit dhe me borinë e Perëndisë, do të zbresë nga qielli dhe të vdekurit në Krishtin do të ringjallen të parët; atëherë ne që kemi mbetur gjallë do të rrëmbehemi bashkë me ta në retë për të takuar Zotin (1 Thesalonikasve 4:13-17). Prandaj, tani të vdekurit janë, si të thuash, si ata që kanë rënë në gjumë, duke pritur zgjimin e tyre (d.m.th. ringjalljen) në Ardhjen e Dytë të Zotit. Duke përdorur këtë imazh, Kisha, megjithatë, nuk beson se ata që vdiqën në botën tjetër janë në një lloj gjendjeje të fjetur dhe të pavetëdijshme. Këtë e dëshmon ndihma e larmishme e shenjtorëve ndaj atyre që kërkojnë...