Lindja e Hyjlindëses: Filipianëve 2:5–11përkthyer

Leximi apostolik i Filipianëve 2:5–11, i cili lexohet gjatë Liturgjisë Hyjnore në festën e Lindjes së Më të Shenjtës Hyjlindëse, përbën një nga himnet kristologjike të Dhiatës së Re. Apostulli Pal nuk paraqet thjesht një shembull moral të përulësisë, por zbulon misterin e Birit të mishëruar dhe Fjalës së Perëndisë. Kisha e cakton këtë pasazh për festën e lindjes së Panagjisë, sepse në personin e saj, misteri i ekonomisë hyjnore fillon të përgatitet brenda historisë: ardhja e Zotit në botë nëpërmjet Mishërimit.

Pali fillon me nxitjen: “Të jetë në ju kjo mendje që ishte edhe në Krishtin Jezus.” Mendja e Krishtit është qendra e jetës së krishterë. Ky nuk është një imitim i thjeshtë i sjelljes së jashtme, por një transformim i brendshëm i personit njerëzor. Besimtari thirret të fitojë një mendje të përulur, sakrifikuese, të bindur ndaj vullnetit të Zotit. Përulësia, pra, nuk është as dobësi shoqërore dhe as inferioritet psikologjik; është një mënyrë ekzistence që zbulon dashurinë e vërtetë.

Krishti, “duke qenë në formën e Perëndisë”, është Perëndia i vërtetë. Kjo frazë shpall hyjninë e përjetshme të Birit. Ai nuk u bë Zot pas Kijametit, as nuk…