Товарот што го носат другитепревод

Максимос Пафилис, епископ Мелитински (превод од оригиналниот грчки текст)

Проповед на Евангелието според Матеј 9:1-8

Во евангелската перикопа од шестата недела по Матеј, ја гледаме моќта на пријателството. Моќта на оние кои нè сакаат и која може да не доведе до вистината и спасението. Некој го крена, се вели, без прашања и ингеренции. Ова е првиот настан на перикопата, пред секој збор и секое чудо, човек го носат другите, „легнат на кревет“ (Мт. 9, 2). Партиципот има своја суровост, вели „фрлени“, односно фрлени на креветот, исто како што оставате нешто што веќе не очекувате да биде од корист за ништо. Колку години траела неговата неподвижност, наративот не открива. Но, ни остава јасно да разбереме дека никакво чудо тој самиот не побарал, ниту збор не кажал. Го носеа. Движењето кон Христос беше направено со туѓи нозе.

Надежта ретко умира нагло, таа слабее, додека светлината се намалува во просторија чии прозорци веќе никој не ги отвора. Паралитичарот на Евангелието го достигнал, како што изгледа, оној внатрешен регион каде што човекот престанува да очекува, а овој прекин е болест подлабока од парализата на екстремитетите.