Το βάρος που σηκώνουν οι άλλοιμετάφραση

Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής (μετάφραση από το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο)
Ομιλία επί του Ευαγγελίου κατά Ματθαίον 9:1-8
Στο ευαγγελικό περικόπιο της έκτης Κυριακής του Ματθαίου, βλέπουμε τη δύναμη της φιλίας. Η δύναμη εκείνων που μας αγαπούν και που μπορεί να μας οδηγήσει στην αλήθεια και τη σωτηρία. Κάποιοι τον σήκωσαν, λέει, χωρίς ερωτήσεις και διαπιστευτήρια. Αυτό είναι το πρώτο γεγονός του περικοπίου, πριν από κάθε λόγο και κάθε θαύμα, ένας άνθρωπος μεταφέρεται από άλλους, «ξαπλωμένος σε κρεβάτι» (Ματθ. 9:2). Η μετοχή έχει τη δική της σκληρότητα, λέει «ρίπτεται», δηλαδή πετιέται στο κρεβάτι, όπως ακριβώς αφήνεις κάτι που δεν περιμένεις πια να είναι χρήσιμο για τίποτα. Πόσα χρόνια κράτησε η ακινησία του, η αφήγηση δεν αποκαλύπτει. Μας αφήνει, όμως, να καταλάβουμε καθαρά ότι κανένα θαύμα δεν ζήτησε ο ίδιος, ούτε λέξη είπε. Τον μετέφεραν. Η κίνηση προς τον Χριστό έγινε με ξένα πόδια.
Η ελπίδα σπάνια πεθαίνει απότομα, εξασθενεί, καθώς το φως μειώνεται σε ένα δωμάτιο του οποίου τα παράθυρα δεν ανοίγει πια κανείς. Ο παραλυτικός του Ευαγγελίου είχε φτάσει, όπως φαίνεται, σε εκείνη την εσωτερική περιοχή όπου ο άνθρωπος παύει να περιμένει, και αυτή η παύση είναι μια ασθένεια βαθύτερη από την παράλυση των άκρων.



