Niedziela Wszystkich Świętych: Mt 10,32–33, 37–38, 19,27–30tłumaczenie

Czytanie Ewangelii na Niedzielę Wszystkich Świętych uwydatnia istotny znamię świętości: całkowite oddanie Chrystusowi. Umieszczenie go bezpośrednio po Zesłaniu Ducha Świętego nie jest przypadkowe. Zstąpienie Ducha Świętego nie jest jedynie wydarzeniem historycznym, ale rodzi w Kościele owoce łaski, a mianowicie świętych. Święci to ci, którzy wyznawali Chrystusa słowem, czynem, ofiarą i cierpliwym znoszeniem krzyża.

Pan mówi: „Każdy więc, kto uzna mnie przed ludźmi, przyznam się i ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”. Wyznanie Chrystusa nie jest jedynie zewnętrzną deklaracją czy chwilowym wyrazem religijności. Jest to przejaw żywej relacji z Jego osobą. Osoba wierząca jest wezwana do dawania świadectwa o Chrystusie nie tylko wtedy, gdy jest to łatwe i społecznie akceptowalne, ale także wtedy, gdy wiąże się to z kosztami. Z tego powodu Kościół łączy ten fragment ze wszystkimi świętymi, gdyż wszyscy święci – czy to męczennicy, mnisi, hierarchowie, czy sprawiedliwi – przeżywali tę spowiedź jako codzienne, a czasem nawet krwawe męczeństwo.

Natomiast wyparcie się Chrystusa oznacza nie tylko wyraźne odrzucenie Go, ale także…