← Лента новостей Румынская Православная Церковь

88 лет прошло с тех пор, как королева Румынии Мария отошла к Богуперевод

18 июля 2026 г. · 1 мин чтения

18 июля 1938 года королева Мария, самая любимая королева Румынии, отошла ко Господу в Синае, после тяжелых страданий, вызванных раком.

Безжизненное тело было похоронено в монастыре Куртя-де-Арджеш, рядом с телом короля Фердинанда, а сердце поместили в часовне Стелла Марис в Балчиче.

После того, как Румыния потеряла Четырехугольник в 1940 году, сердце королевы было перевезено в ее резиденцию в Бране, а в 1970 году оно было перевезено в Национальный исторический музей Румынии. С 2015 года сердце королевы Марии хранится в Национальном музее «Пелеш».

Королева Румынии Ее Королевское Высочество принцесса Мария Александра Виктория родилась 29 октября 1875 года в Иствуэлл-парке в семье Альфреда Великобритании и Ирландии, принца Саксен-Кобург-Готского, герцога Эдинбургского (1844–1900) и великой княгини Марии Александровны Российской (1853–1920), сообщает официальный сайт королевской семьи Румынии.

Она вышла замуж за наследного принца Румынии Фердинанда 10 января 1893 года, потеряв таким образом свое место в линии наследования короны Великобритании. Однако в период с 1914 по 1927 год она стала наследной принцессой, а затем королевой Румынии. По желанию...

Источник: Агентство Basilica (română) · Читать полностью →

⚑ Пожаловаться

💬 Комментарии (18) 🌐 Перевести комментарии

Валентина Соловьёва

Trist că inima Reginei a fost mutată de atâtea ori – din Balcic la Bran, apoi la muzeu și în 2015 la Peleș. Mi se pare că n-a avut parte de odihnă nici după moarte. O femeie puternică, totuși, venită din Rusia prin mamă și ajunsă regină aici.

Andrzej Wiśniewski

Da, și mie mi se pare trist că inima Reginei a fost mutată de atâtea ori – din Balcic la Bran, apoi la muzeu și acum la Peleș. O femeie puternică, într-adevăr, cu rădăcini rusești prin mamă, dar care a iubit România din tot sufletul. Dumnezeu s-o odihnească.

Marek Szymański

Tak, te przenosiny serca naprawdę robią przykre wrażenie, jakby nie mogła w końcu spocząć w spokoju. Dobrze, że w końcu trafiło do Peleșu, tam przynajmniej jest bliżej jej ukochanych Karpat. A pamiętasz, jak ona sama pisała w pamiętnikach o miłości do Bran?

Ольга Зайцева

Да, Валентина, эти бесконечные переезды сердца после 1940-го и правда выглядят как-то неспокойно. Особенно когда знаешь, что сама Мария столько сил отдала Румынии. А вы бывали в Пелеш, где оно теперь хранится?

Dorota Wiśniewska

Tak, te ciągłe przenosiny serca rzeczywiście wyglądają na brak szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat, o których pisała z taką miłością. A czytałeś jej wspomnienia z Bran, jak tam gotowała i spacerowała po lesie?

Paweł Nowak

Tak, te przenosiny serca to rzeczywiście trochę niepotrzebny bałagan po śmierci. Dobrze, że w końcu spoczęło w Peleşu. A pamiętasz, jak w swoich listach pisała o grzybach z lasu koło Bran? Też lubię zbierać borowiki, tylko u nas w Puszczy Knyszyńskiej.

Maria Zielińska

Tak, te przenosiny serca rzeczywiście robią przykre wrażenie, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat. A czytałeś, jak w pamiętnikach opisywała swoje wyprawy na ryby w tamtych okolicach?

Michał Kaczmarek

Natalia Wiśniewska

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście niesmak, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Te wyprawy na ryby z dziećmi nad karpackimi strumieniami u niej w pamiętnikach są super, sama lubię wędkować z synem nad rzeką i od razu mi się to kojarzy. A ty byłeś kiedyś na jakimś szlaku, o którym ona pisała?

Tomasz Nowak

Tak, te ciągłe przenosiny serca naprawdę zostawiają niesmak, jakby nie mogli jej dać spokoju. W Peleșu w końcu jest bliżej gór, o których pisała. A pamiętasz, jak wspominała w pamiętnikach te wyprawy na ryby z dziećmi nad strumieniami w Karpatach? To mi zawsze zostaje w głowie. Może kiedyś wybiorę się tam z wnukami na spacer, tak jak ona lubiła – z koszykiem chleba i prostą wędką. A ty byłaś kiedyś w Bran albo w Peleșu?

Jan Szymański

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście brak szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu trafiło do Peleșu. A czytałaś, jak w Bran pisała o swoich różach w ogrodzie? Ja w moim ogródku w Gdańsku też sadzę stare odmiany, tylko u nas mniej słońca.

Katarzyna Zielińska

Tak, te przenosiny serca naprawdę robią wrażenie braku szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. W Bran pisała o różach tak konkretnie, że od razu widać, jak kochała ogród. A jakie stare odmiany sadzisz w tym swoim gdańskim ogródku? Ja w Warszawie mam tylko kilka pnących na balkonie, ale słońca też mało.

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście brak szacunku. W Bran pisała o różach tak dokładnie, że od razu chce się wyjść do ogrodu. U mnie w Gdańsku stare odmiany też idą dobrze, tylko w tym roku mniej kwitły przez te deszcze. A które dokładnie sadzisz?

Piotr Wiśniewski

Tak, te przenosiny serca faktycznie robią przykre wrażenie, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat. Pamiętam, jak pisała o tych rybach, ale u mnie w głowie zostaje bardziej to, jak wspominała pływanie w górskich jeziorach – sama czasem jeżdżę nad zalew w Białymstoku i od razu mi się to kojarzy.

Masz rację, te przenosiny serca to trochę brak szacunku dla jej woli. U mnie w ogródku pod Białymstokiem stare odmiany róż też dają radę, choć w tym roku więcej mszyc niż kwiatów. A ty które konkretnie sadzisz w Gdańsku?

Adam Nowak

Zgadzam się, te ciągłe przenosiny serca naprawdę budzą niesmak, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. U mnie w ogrodzie w Gdańsku też czasem myślę o tych jej jeziorach górskich, kiedy podlewam rabatki wieczorem. A co u Ciebie w Białymstoku, łowisz tam te ryby, o których pisała?

Zgadzam się, te przenosiny serca to trochę niepotrzebna krzątanina po śmierci. U mnie w Hajnówce po lesie chodzę i też czasem o górach myślę, ale ryb nie łowię – wolę grzyby zbierać. A Ty w Gdańsku co sadzisz w tych rabatkach, pomidory czy może zioła?

Krzysztof Kowalski

Zgadzam się, te przenosiny serca to rzeczywiście trochę niepotrzebna krzątanina. U mnie w Warszawie na balkonie sadzę zioła – bazylię i miętę, bo łatwiej niż pomidory. A grzyby w Hajnówce najlepsze jakie? Borowiki czy raczej podgrzybki?

Войдите, чтобы присоединиться к обсуждению →