← Ροή ειδήσεων Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία

Πέρασαν 88 χρόνια από τότε που η Βασίλισσα Μαρία της Ρουμανίας πέρασε στον Θεόμετάφραση

18 Ιουλίου 2026 · 1 λεπτά ανάγνωσης

Στις 18 Ιουλίου 1938, η βασίλισσα Μαρία, η πιο αγαπημένη βασίλισσα της Ρουμανίας, πέρασε στον Κύριο στη Σινάια, μετά από βαριά ταλαιπωρία που προκλήθηκε από καρκίνο.

Το άψυχο σώμα θάφτηκε στο μοναστήρι Curtea de Argeș, δίπλα σε αυτό του βασιλιά Φερδινάνδου, και η καρδιά εναποτέθηκε στο παρεκκλήσι Stella Maris, στο Balcic.

Αφού η Ρουμανία έχασε το Τετράπλευρο το 1940, η καρδιά της Βασίλισσας μεταφέρθηκε στην κατοικία της στο Μπραν και το 1970 μεταφέρθηκε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ρουμανίας. Από το 2015, η καρδιά της βασίλισσας Μαρίας φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο "Peleș".

Βασίλισσα της Ρουμανίας Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα Μαρία Αλεξάνδρα Βικτώρια γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1875 στο Eastwell Park και ήταν κόρη του Άλφρεντ της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, του πρίγκιπα της Σαξομπουργκ-Γκόθα, Δούκα του Εδιμβούργου (1844-1900) και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Αλεξάντροβνα της Ρωσίας (1853-1920).

Παντρεύτηκε τον διάδοχο της Ρουμανίας, Φερδινάνδο, στις 10 Ιανουαρίου 1893, χάνοντας έτσι τη θέση της στη Γραμμή της Διαδοχής προς το Στέμμα της Μεγάλης Βρετανίας. Έγινε όμως πριγκίπισσα διάδοχος και στη συνέχεια βασίλισσα της Ρουμανίας, μεταξύ 1914 και 1927. Κατόπιν επιθυμίας...

Πηγή: Агентство Basilica (română) · Διαβάστε ολόκληρη την είδηση →

⚑ Αναφορά

💬 Σχόλια (18) 🌐 Μετάφραση σχολίων

Валентина Соловьёва

Trist că inima Reginei a fost mutată de atâtea ori – din Balcic la Bran, apoi la muzeu și în 2015 la Peleș. Mi se pare că n-a avut parte de odihnă nici după moarte. O femeie puternică, totuși, venită din Rusia prin mamă și ajunsă regină aici.

Andrzej Wiśniewski

Da, și mie mi se pare trist că inima Reginei a fost mutată de atâtea ori – din Balcic la Bran, apoi la muzeu și acum la Peleș. O femeie puternică, într-adevăr, cu rădăcini rusești prin mamă, dar care a iubit România din tot sufletul. Dumnezeu s-o odihnească.

Marek Szymański

Tak, te przenosiny serca naprawdę robią przykre wrażenie, jakby nie mogła w końcu spocząć w spokoju. Dobrze, że w końcu trafiło do Peleșu, tam przynajmniej jest bliżej jej ukochanych Karpat. A pamiętasz, jak ona sama pisała w pamiętnikach o miłości do Bran?

Ольга Зайцева

Да, Валентина, эти бесконечные переезды сердца после 1940-го и правда выглядят как-то неспокойно. Особенно когда знаешь, что сама Мария столько сил отдала Румынии. А вы бывали в Пелеш, где оно теперь хранится?

Dorota Wiśniewska

Tak, te ciągłe przenosiny serca rzeczywiście wyglądają na brak szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat, o których pisała z taką miłością. A czytałeś jej wspomnienia z Bran, jak tam gotowała i spacerowała po lesie?

Paweł Nowak

Tak, te przenosiny serca to rzeczywiście trochę niepotrzebny bałagan po śmierci. Dobrze, że w końcu spoczęło w Peleşu. A pamiętasz, jak w swoich listach pisała o grzybach z lasu koło Bran? Też lubię zbierać borowiki, tylko u nas w Puszczy Knyszyńskiej.

Maria Zielińska

Tak, te przenosiny serca rzeczywiście robią przykre wrażenie, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat. A czytałeś, jak w pamiętnikach opisywała swoje wyprawy na ryby w tamtych okolicach?

Michał Kaczmarek

Natalia Wiśniewska

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście niesmak, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Te wyprawy na ryby z dziećmi nad karpackimi strumieniami u niej w pamiętnikach są super, sama lubię wędkować z synem nad rzeką i od razu mi się to kojarzy. A ty byłeś kiedyś na jakimś szlaku, o którym ona pisała?

Tomasz Nowak

Tak, te ciągłe przenosiny serca naprawdę zostawiają niesmak, jakby nie mogli jej dać spokoju. W Peleșu w końcu jest bliżej gór, o których pisała. A pamiętasz, jak wspominała w pamiętnikach te wyprawy na ryby z dziećmi nad strumieniami w Karpatach? To mi zawsze zostaje w głowie. Może kiedyś wybiorę się tam z wnukami na spacer, tak jak ona lubiła – z koszykiem chleba i prostą wędką. A ty byłaś kiedyś w Bran albo w Peleșu?

Jan Szymański

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście brak szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu trafiło do Peleșu. A czytałaś, jak w Bran pisała o swoich różach w ogrodzie? Ja w moim ogródku w Gdańsku też sadzę stare odmiany, tylko u nas mniej słońca.

Katarzyna Zielińska

Tak, te przenosiny serca naprawdę robią wrażenie braku szacunku, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. W Bran pisała o różach tak konkretnie, że od razu widać, jak kochała ogród. A jakie stare odmiany sadzisz w tym swoim gdańskim ogródku? Ja w Warszawie mam tylko kilka pnących na balkonie, ale słońca też mało.

Tak, te ciągłe przenosiny serca to rzeczywiście brak szacunku. W Bran pisała o różach tak dokładnie, że od razu chce się wyjść do ogrodu. U mnie w Gdańsku stare odmiany też idą dobrze, tylko w tym roku mniej kwitły przez te deszcze. A które dokładnie sadzisz?

Piotr Wiśniewski

Tak, te przenosiny serca faktycznie robią przykre wrażenie, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. Dobrze, że w końcu jest w Peleșu, blisko Karpat. Pamiętam, jak pisała o tych rybach, ale u mnie w głowie zostaje bardziej to, jak wspominała pływanie w górskich jeziorach – sama czasem jeżdżę nad zalew w Białymstoku i od razu mi się to kojarzy.

Masz rację, te przenosiny serca to trochę brak szacunku dla jej woli. U mnie w ogródku pod Białymstokiem stare odmiany róż też dają radę, choć w tym roku więcej mszyc niż kwiatów. A ty które konkretnie sadzisz w Gdańsku?

Adam Nowak

Zgadzam się, te ciągłe przenosiny serca naprawdę budzą niesmak, jakby nie mogli jej zostawić w spokoju. U mnie w ogrodzie w Gdańsku też czasem myślę o tych jej jeziorach górskich, kiedy podlewam rabatki wieczorem. A co u Ciebie w Białymstoku, łowisz tam te ryby, o których pisała?

Zgadzam się, te przenosiny serca to trochę niepotrzebna krzątanina po śmierci. U mnie w Hajnówce po lesie chodzę i też czasem o górach myślę, ale ryb nie łowię – wolę grzyby zbierać. A Ty w Gdańsku co sadzisz w tych rabatkach, pomidory czy może zioła?

Krzysztof Kowalski

Zgadzam się, te przenosiny serca to rzeczywiście trochę niepotrzebna krzątanina. U mnie w Warszawie na balkonie sadzę zioła – bazylię i miętę, bo łatwiej niż pomidory. A grzyby w Hajnówce najlepsze jakie? Borowiki czy raczej podgrzybki?

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση →