Прот. Дионисиј Дунаевски. Зборот како подарок и оружје: светоотечко учење за моќта на говорот и неговата литературна илустрацијапревод

Светите отци на Црквата гнасниот јазик го сметаат не само за лоша навика, туку за тежок грев што ја валка душата и го отуѓува човекот од Бога. Тие нагласуваат: усните на христијанинот се наменети за молитва и пофалба, затоа изговарањето валкани зборови го прави човекот недостоен за светилишта.

Мислите на светите отци за гнасниот јазик

Големите учители на Црквата ни оставија длабоки размислувања за моќта на зборот:

Свети Јован Златоуст го нарече нечистиот јазик „храна за демоните“ и поучува дека и молитвата и пцуењето не можат да потекнуваат од исти усни. Според него, гнасниот јазик ја прави душата нечиста и го навредува образот Божји во човекот. Тој, исто така, предупреди: „Гудниот јазик е отров што ја убива душата и сигурен знак за распуштена душа“ и додаде: „Ако изговарате гнили зборови, тогаш немојте да мислите дека тоа се само зборови, тоа се дела и лоши дела“.

Монахот Ефрем Сирин верувал дека лошите зборови се знак на внатрешно нарушување и недостаток на страв од Бога. Тој повика на чување на јазикот, бидејќи грешниот отров продира низ душата и потсети: „Кој не го заузда јазикот, наскоро паѓа во пропаст“.

Свети Григориј Богослов истакна дека зборот е дар Божји, а да се користи за зло е ...