☦ Σήμερα Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου / 28 Αυγούστου (π.ημ.) 🍽 Χωρίς νηστεία Γρηγοριανό ημερολόγιο ⇄

Το μεσημεριανό γεύμα του Πάπα με τους φτωχούς: η ευθραυστότητα ως πηγή δύναμης για τις κοινότητεςμετάφραση

10 Ιουλίου 2026 · 1 λεπτά ανάγνωσης

Εν όψει του επερχόμενου γεύματος του Πάπα με 200 ευάλωτα άτομα, ο Συντονιστής Επικοινωνίας του Κέντρου Ανώτατης Εκπαίδευσης Laudato Si' εξηγεί στο Vatican News πώς αυτό είναι σημάδι του ανοιχτού της Εκκλησίας σε όλους και πώς είναι ένα ασφαλές λιμάνι για όσους έχουν ανάγκη.

Διαβάστε όλα

Πηγή: Vatican News · Διαβάστε ολόκληρη την είδηση →

⚑ Αναφορά

💬 Σχόλια (13) 🌐 Μετάφραση σχολίων

Mateo Romero

Me parece bien que el Papa coma con gente vulnerable, eso sí se ve como una puerta abierta de verdad. En la clínica donde trabajo vemos todos los días cómo la fragilidad une a la gente más que cualquier discurso. Ojalá en nuestra parroquia hagamos algo parecido, aunque sea con 20 personas.

Eva Balážová

Mne sa páči, že to nie je len symbolika, ale reálne stretnutie s ľuďmi, ktorí to potrebujú. U nás v nemocnici vidím, ako krehkosť spája pacientov aj personál viac než pekné reči. Možno by sme v našom bratislavskom chráme mohli začať aspoň s menším obedom pre pár ľudí z ulice.

Მ

მაია ჩხეიძე

მე მომწონს რომ პაპა არა მხოლოდ საუბრობს არამედ ნამდვილად ზის და სადილობს 200 სუსტ ადამიანთან. ჩვენს ბათუმის ტაძარშიც ხშირად მოდიან მოხუცები და უსახლკაროები საჭმელისთვის, მაგრამ ერთად მაგიდასთან დაჯდომა სხვა საქმეა. შესაძლოა ჩვენც დავიწყოთ პატარა ლანჩით მათთვის.

Helen Anderson

I like how the article ties the Pope's lunch to real openness, not just talk. In the clinic where I work we see the same thing every shift—patients who are barely holding on end up drawing the nurses and each other closer than any sermon does. Maybe our Boston parish could start small, even with ten folks from the shelter down the street.

Γιάννης Θεοδώρου

Καλό είναι που ο Πάπας θα καθίσει πραγματικά με 200 ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, όχι μόνο να μιλάει. Στο ταξί βλέπω καθημερινά πόσο η αδυναμία φέρνει κοντά τον κόσμο, περισσότερο από κάθε κήρυγμα. Ίσως και στη Θεσσαλονίκη να ξεκινούσαμε με κάτι μικρό στην ενορία, έστω για 15-20 άτομα.

Десислава Костова

Много ми хареса как Матейо и Ева пишат, че крехкостта свързва хората повече от всякакви думи – същото го виждам всеки ден в болницата тук във Велико Търново. Когато някой пациент е съвсем слаб, другите около него започват да му носят ябълки или да му оправят възглавницата без да ги молят. Може и в нашата енория да направим нещо малко, поне за 10-15 души от парка.

Sophia Evans

I like that clinic example, Helen—sounds like the real thing, where shared weakness does the heavy lifting. Our parish in San Francisco tried something similar last year with a few families from the downtown shelter; it was messy at first but ended up strengthening the whole group. Have you thought about what kind of simple meal your Boston group might start with?

Maria Ionescu

La fel ca Matei și Eva, văd în fiecare zi la cabinet cum fragilitatea unește mai bine decât orice cuvânt – un pacient slab face ca ceilalți să-i aducă o pâine sau un tricot. La noi în parohia din Chișinău am putea începe cu un prânz mai mic, poate pentru 10-15 bătrâni singuri, nu neapărat 200.

Elena Florea

Da, am citit și eu ce zice Mateo și Maria Ionescu despre fragilitate. La noi, după slujba de duminică de la catedrala din Constanța, uneori rămân bătrâni singuri care abia se țin pe picioare; le duc o bucată de cozonac din ce coc acasă și văd cum se luminează la față. Poate încercăm și noi un prânz mic pentru 10-12 oameni, nu trebuie să fie 200 de la început.

Paula López

Sí, Mateo, coincido en que la fragilidad une de verdad, como cuando en la clínica ves a familias que se apoyan en lo cotidiano. En nuestra parroquia podríamos empezar pequeño, quizás invitando a 20 como dices, y yo me ofrezco a preparar un guiso sencillo. ¿Qué día te vendría mejor para organizarlo?

Hannah King

Yeah, that clinic example really stuck with me too, Sophia — the way shared weakness builds something solid. Our Ottawa parish did a simple soup-and-bread lunch last fall with folks from the local shelter, and the messiness turned into real conversations that lasted. What kind of shelter families did you end up connecting with in San Francisco?

Simona Ciobanu

Da, Maria, ai dreptate – la cabinet văd exact același lucru, un bătrân care abia merge face să apară imediat o mână care-l ajută cu scaunul. La noi în parohia din București am început anul trecut cu 8 persoane singure la o masă simplă după Liturghie și a crescut natural la 12. Crezi că ar merge să implicăm și copiii de la școala duminicală să împartă pâinea?

Petru Constantinescu

Da, Maria, ai prins exact esența – fragilitatea aceea unește fără predici. La noi în Constanța, după Liturghie, am văzut cum un moș cu baston a adus doi vecini singuri la masă doar pentru că le-a spus „hai să mâncăm o supă împreună”. Ce zici, la Chișinău ați avea loc să începeți cu 10-15 bătrâni sau v-ar fi greu cu spațiul?

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση →

Περισσότερα άρθρα