E diela e Rrëshajëve: Gjoni 7:37–52, 8:12përkthyer

Leximi i Ungjillit për të Dielën e Rrëshajëve na njeh me misterin e pranisë dhe veprimtarisë së Frymës së Shenjtë. Ungjilltari Gjon i vendos fjalët e Krishtit në ditën e fundit dhe madhështore të festës së Kasolleve, kur Jezusi thërret: "Nëse dikush ka etje, le të vijë tek unë dhe të pijë". Imazhi i etjes është i një rëndësie qendrore: ai zbulon nevojën ekzistenciale të personit njerëzor për jetën e vërtetë, për bashkim me Perëndinë dhe për një plotësi që bota nuk mund ta ofrojë.

Krishti nuk paraqitet thjesht si një mësues që tregon një rrugë; Ai paraqitet si vetë burimi i jetës. Kushdo që beson në Të, siç thotë Shkrimi, "nga zemra e tij do të rrjedhin lumenj uji të gjallë". Dhe vetë Ungjilltari shpjegon se kjo thënie i referohet Shpirtit të Shenjtë, të cilin do ta merrnin ata që besonin në Të. Këtu qëndron domethënia e Rrëshajëve: Fryma e Shenjtë nuk jepet si një forcë e jashtme, por si një dhuratë e brendshme e jetës, që e transformon njeriun dhe e bën atë bartës të hirit hyjnor.

Referenca për "lumenj me ujë të gjallë" tregon bollëk, lëvizje dhe frytshmëri. Hiri i Shpirtit nuk mbetet statik. Kur banon te njeriu, rinovon…