Nasze własne grobowcetłumaczenie

Maximos Pafilis, biskup Melitene (tłumaczenie z oryginalnego tekstu greckiego)
Homilia na temat Ewangelii według Mateusza 8,28–34; 9:1
Są ludzie, którzy mieszkają w grobowcach, nie wiedząc o tym. Nie mam na myśli grobowców kamiennych, mam na myśli te ukryte rejony, do których się wycofuje, gdy życie zraniło go mocno i długo, zamknięte pokoje duszy za zaciągniętymi zasłonami, ciszę, która początkowo wydaje się schronieniem, a powoli staje się więzieniem. Współczesny podróżnik dobrze zna tę geografię. Przechadza się nią każdego wieczoru, kiedy wyłącza ekran i pozostaje sam na sam z dźwiękami własnego ja.
W takim miejscu rozgrywa się ewangeliczny epizod Gergezeńczyków (Mt 8,28-34), z tą różnicą, że tam również spustoszenie było zewnętrzne. Kraj pogan, bez związków z Bogiem Izraela, i stada świń pasące się na jego górach były dla oczu Żyda widzialnym dowodem, że tutaj boskie przykazania przestały się liczyć. W tym krajobrazie żyło dwóch demonów. Poza miastem, z dala od społeczeństwa, odcięci niemal nawet od własnego ja. Przechodnie omijali tę drogę. A kto by ich winił?
To, co najbardziej szokuje w ich wizerunku, to utrata nazwy.…



