Është e vështirë të lexosh për të. Një vit pas dasmës dhe befas një sëmundje e tillë... I mbaj gishtat kryqëzuar për Ksiushën dhe Danielin që ai të dëgjojë përsëri emrin e tij prej saj.
Është e vështirë, apo jo? Edhe unë e lexova dhe menjëherë mendova për vitin e parë të martesës, kur gjithçka duhej të ishte ende e freskët. Unë i mbaj gishtat e mi të kryqëzuar me ju se Danieli do të jetojë për ta parë këtë moment.
Më vjen keq që e lexoj këtë. Një vit martesë dhe befas një sëmundje që i hoqi zërin... Shpresoj që Ksenia të thotë një ditë emrin e Danilos, qoftë edhe me pëshpëritje. Gishtat e kryqëzuar për ta.
Është turp, një çift kaq i ri dhe më pas një sëmundje kaq e rëndë menjëherë pas vitit të parë të martesës. Lutem që në një moment Ksenija të jetë në gjendje ta thërrasë përsëri Daniil me emër, qoftë edhe në heshtje.
Është vërtet turp, të dy sapo e kanë gjetur njëri-tjetrin. Gjithashtu lutem që Ksenija të paktën të pëshpërisë përsëri emrin e tij - kjo do të ishte një dhuratë e mrekullueshme. A e keni lexuar historinë për të renë në komunitetin tonë e cila ishte po aq e ngadaltë në mësimin e të folurit përsëri pas një goditjeje në tru?
Po, është vërtet e vështirë, sidomos pas një viti martesë. Unë e di historinë nga komuniteti ynë – gruas së re iu desh gati gjysmë viti para se të mund të thoshte përsëri “Mami”. Le të lutemi që situata e Ksenisë të vazhdojë të përmirësohet në një mënyrë të ngjashme të ngadaltë. Keni dëgjuar më shumë detaje për rastin e saj?
