Светата тајна на бракот е една од најубавите што сум ги видел во нашата црква. Се сеќавам кога јас и жена ми бевме крунисани, свештеникот ни рече да се држиме за раце цело време и тоа ме заглави. Колку би било поинаку ако го разбереме ова подобро пред бракот?
Да, држењето за рака е едноставна, но вистинита работа. На свадбата на син ми пред неколку години истото ни го кажа и попот, а се сеќавам како им трепеа рацете под круните. Можеби ако го сфативме ова пред време, ќе се грижевме подобро еден за друг дури и во обични денови.
Да, Нико, се сеќавам на ова „држете се цврсто за рака“ од нашата сопствена свадба, дури тогаш го земав повеќе како упатство за церемонијата. Сега кога поминаа годините гледам дека тоа важи и за тешките денови. Колку години сте во брак?
Да, тоа држење за рака не е само за церемонија. На свадбата на ќерка ми пред осум години, свештеникот ни го кажа истото и се сетив на него кога ја имаа првата голема пресметка. Мислам дека ни помага да запомниме дека сме поврзани еден со друг дури и кога ситуацијата станува тешка.
Да, тоа треперење на рацете под круните е нешто што не го заборавате лесно. На свадбата на братучед ми го видов истото, иако потоа нервозно се смееја. Дали мислите дека свештениците би можеле почесто да зборуваат за ова во проповеди, не само на свадби?
Да, во право си, Даниела. На нивната свадба, свештеникот ни го кажа истото за врзаните раце и јас многу пати размислував за тоа кога им печев леб и ги гледав како се расправаат за ситници. Дали мислите дека би помогнало ако младите го повторуваат тој гест дома, барем еднаш годишно?
Да, Теодора, тој гест со врзаните раце ми остана во мислите од свадбата на моите братучеди. Мислам дека повторувањето дома, барем еднаш годишно, би помогнало да се запамети дека не сме две посебни луѓе кога ќе се појават тие мали кавги. Дали некогаш сте се обиделе да го направите со сопругот навечер, откако ќе го испечете лебот?
