← Wiadomości Kościół Grecji

Uprzejmość jako etos kościelnytłumaczenie

3 września 2026 · 1 min czytania

Metropolita Salonik Filoteos Sen człowieka zawsze zachęca nas do innego spojrzenia na jego życie. Odróżnić to, co istotne od tego, co codzienne, twarz od wizerunku publicznego, to, co naprawdę było, od tego, co kiedyś bardziej ukazywały okoliczności.

W przypadku mojego błogosławionego poprzednika, metropolity Salonik, pana Anthima (+13.3.2025) – który w tym dniu obchodził święto swojego patrona, św. Anthima, biskupa Nikoodei – osobiste doświadczenie naszego współistnienia pozwala mi zachować szczególnie jedną z jego cech charakterystycznych: życzliwość.

Oczywiście w tradycji kościelnej grzeczność nie jest kwestią dobrych manier. Jest to przede wszystkim owoc kultywacji duchowej. To szacunek wobec twarzy drugiego człowieka, nawet jeśli się z nim nie zgadza, kontroluje lub jest niesprawiedliwy. W końcu jest to wyraz miłości.

Św. Grzegorz Teolog w swoim słynnym XIV Rozprawie O ubóstwie, wyliczając cnoty będące przejawem etosu chrześcijańskiego, pisze charakterystycznie: „Wielkocierpliwość jest dobra”; a jako najwyższy przykład wskazuje na Chrystusa, który nie tylko nie odwzajemnił przemocy prześladowców swoją, ale także uzdrowił słuch zranionego.

Źródło: Orthodoxia News Agency · Przeczytaj całość →

⚑ Zgłoś

💬 Komentarze (3) 🌐 Pokaż oryginał

Zoran Živković

Dziękuję Bogu za ten tekst. Bardzo mnie poruszyło to, jak biskup Filotej kładł nacisk na eugenikę zmarłego Antima – na to, że jest ona owocem pracy duchowej, a nie tylko dobrych manier. W naszej parafii często widzę, jak ludzie się kłócą i od razu zapominają o szacunku do innych, a tutaj jest jasno powiedziane, że tak naprawdę jest to wyraz miłości, nawet wtedy, gdy ktoś cię krytykuje.

Elena Dumitrescu

Tak, też zostałam przy tym z tekstu: jak pobożność to nie tylko dobre maniery, ale owoc pracy duchowej, nawet wtedy, gdy ktoś cię skrzywdzi. Przypomniało mi się starszą kobietę z naszej parafii, która choć ktoś ostro ją skarcił na spotkaniu, odpowiedziała delikatnie, a potem zaproponowała jej kawę. Dziękuję za artykuł, dał mi do myślenia nad własnym zachowaniem.

Marius Marin

Tak, właśnie tego dowiedziałem się z tekstu Metropolity: to nie tylko powierzchowna uprzejmość, ale owoc wewnętrznej pracy, zwłaszcza gdy ktoś cię skrzywdzi. Ta stara kobieta z Twojej parafii przypomniała mi moją teściową, która podobnie postępowała z sąsiadami, gdy kłócili się o płot - dawała im szklankę zimnej wody i milczała. Czy myślisz, że my, mężczyźni, mamy większą wagę, aby osiągnąć taką łagodność?

Zaloguj się, aby dołączyć do rozmowy →