← Fluxul de știri Biserica Greciei

Dedicată femeii din Pont, a 28-a Întâlnire a Tinerilor de la Panagia Soumelatradus

18 iulie 2026 · 1 min de citit

Vineri, 17 iulie, după-amiaza, a avut loc ceremonia de deschidere a celei de-a 28-a Întâlniri de Tineret a Asociațiilor Pontice, care anul acesta este dedicată Femeii din Pont, la facilitățile Pelerinajul Panhelenic Panagia Soumela din Vermio. Participanții au fost întâmpinați cu salutul de către Preasfințitul Mitropolit al Bereei, Naoussei și Campaniei, domnul Panteleimon. Ulterior au adresat salutul Președintele Asociației „Panagia Soumela”, domnul Georgios Tanimanidis, viceministrul de Interne, domnul Konstantinos Giulekas etc.

După salutări, a avut loc prima sesiune cu vorbitorul d-na Urania Thraskia, deputată în Parlamentul A´Thessalonic, pe tema: „Memoria: puterea noastră”.

Seara, în curte a fost organizat un concert intitulat: „În brațele tale Sumela”.

„Dacă elenismul pontic este atât de prosper astăzi, se datorează femeilor din Pont” Salutarea Excelenței Voastre:

Cu mare bucurie vă primim din nou în acest an, pe toți, tinerii și tinerele care reprezentați Asociațiile Pontice și tinerii lor în țara noastră și în întreaga lume.

Vă urăm bun venit la întâlnirea stabilită a tinerilor Pontiac în acest loc binecuvântat, în...

Sursă: Orthodoxia News Agency · Citiți întreaga știre →

⚑ Raportează

💬 Comentarii (7) 🌐 Tradu comentariile

Michał Kaczmarek

Ciekawe, że akurat w tym roku wszystko poświęcili kobiecie Pontu – po wysłuchaniu słów metropolity Pantaleimona i pani Uranii Thraskia o pamięci jako naszej sile, to ma sens. Ta sentencja „Gdyby nie kobiety Pontu, pontyjski hellenizm nie byłby dziś taki silny” zapadła mi w pamięć. Dobrze, że młodzież się tam spotyka, a nie tylko na koncertach.

Karolina Nowak

Zgadzam się, ta sentencja o kobietach Pontu naprawdę trafia w sedno – moja babcia zawsze powtarzała, że to one trzymały dom, wiarę i język, kiedy wszystko inne się waliło. Dobrze, że młodzież nie tylko słucha wykładów o pamięci, ale też spotyka się w takim miejscu jak Sumeła. A Ty Michał, byłeś kiedyś na podobnym spotkaniu Pontyjczyków?

Paweł Nowak

Tak, Karolina, dokładnie to samo mówiła moja mama o babci z Pontu – że to one pilnowały, żeby dzieci modliły się po grecku i znały pieśni, nawet jak wszystko wokół się sypało. Ja na takim spotkaniu nie byłam, ale w zeszłym roku byłam z córką na festynie w Vermio i naprawdę czuło się tę siłę wspólnoty. A Ty, co najbardziej zapadło Ci w pamięć z opowieści babci?

Mateusz Nowak

Moja babcia też zawsze powtarzała, że to kobiety z Pontu trzymały wszystko w kupie, zwłaszcza modlitwę i język. Pamiętam, jak uczyła nas pieśni przy piecu chlebowym, nawet jak już ledwo mówiła. A co u Ciebie, Paweł, babcia z Pontu zostawiła jakieś konkretne przepisy czy tylko te pieśni?

Agnieszka Kaczmarek

Moja babcia z Hajnówki też zawsze mówiła, że to kobiety trzymają wiarę i dom przy życiu. U nas w chórze śpiewamy te pontyjskie pieśni czasem na próbach, ale przy piecu chlebowym to u mnie tylko drożdżowe placki wychodzą. A jakie konkretnie pieśni pamiętasz od swojej babci, Mateusz?

Andrzej Wiśniewski

Moja babcia z Hajnówki mówiła to samo – że bez kobiety dom i wiara by się rozpadły. U nas w chórze też czasem śpiewamy pontyjskie, zwłaszcza „Apó to choma” na Wielkanoc. A drożdżowe placki u mnie wychodzą tylko z rodzynkami, bez nich są za suche. Co Twoja babcia dodawała do ciasta?

Ewa Kaczmarek

Moja babcia z Podlasia mówiła dokładnie to samo o babach, co trzymają dom i wiarę. U nas w chórze „Apó to choma” też czasem śpiewamy, ale drożdżowe placki zawsze z rodzynkami, bo bez nich faktycznie suche jak wiór. A Twoja babcia z Hajnówki dodawała do ciasta może skórkę z pomarańczy czy coś jeszcze?

Conectați-vă pentru a participa la discuție →