← Zprávy Řecká církev

Dedicated to the woman of Pontus, the 28th Youth Meeting at Panagia Soumelapřeloženo

18. července 2026 · 1 min čtení

V pátek 17. července odpoledne se v zařízeních Panhelénské poutě Panagia Soumela ve Vermiu uskutečnilo slavnostní zahájení 28. setkání mládeže Pontských sdružení, které je letos věnováno Pontské ženě. Účastníky přivítal svým pozdravem nejctihodnější metropolita Berea, Naoussa a Kampánie, pan Panteleimon. Poté pronesl zdravici prezident sdružení „Panagia Soumela“ pan Georgios Tanimanidis, náměstek ministra vnitra pan Konstantinos Giulekas atd.

Po pozdravech se uskutečnilo první zasedání s řečnicí paní Urania Thraskia, poslankyní parlamentu A´Thessalonica na téma: "Paměť: naše síla".

Večer byl na nádvoří uspořádán koncert s názvem: „Ve tvém náručí Sumela“.

„Pokud dnes pontský helénismus tak prosperuje, je to zásluha pontských žen“ S pozdravem Vaše Excelence:

S velkou radostí vás i letos vítáme, vás všechny, mladé muže a ženy, kteří zastupují Pontská sdružení a jejich mládež u nás a na celém světě.

Vítáme vás na zavedeném setkání mládeže Pontiac na tomto požehnaném místě, v...

Zdroj: Orthodoxia News Agency · Přečíst celý článek →

⚑ Nahlásit

💬 Komentáře (7) 🌐 Přeložit komentáře

Michał Kaczmarek

Ciekawe, że akurat w tym roku wszystko poświęcili kobiecie Pontu – po wysłuchaniu słów metropolity Pantaleimona i pani Uranii Thraskia o pamięci jako naszej sile, to ma sens. Ta sentencja „Gdyby nie kobiety Pontu, pontyjski hellenizm nie byłby dziś taki silny” zapadła mi w pamięć. Dobrze, że młodzież się tam spotyka, a nie tylko na koncertach.

Karolina Nowak

Zgadzam się, ta sentencja o kobietach Pontu naprawdę trafia w sedno – moja babcia zawsze powtarzała, że to one trzymały dom, wiarę i język, kiedy wszystko inne się waliło. Dobrze, że młodzież nie tylko słucha wykładów o pamięci, ale też spotyka się w takim miejscu jak Sumeła. A Ty Michał, byłeś kiedyś na podobnym spotkaniu Pontyjczyków?

Paweł Nowak

Tak, Karolina, dokładnie to samo mówiła moja mama o babci z Pontu – że to one pilnowały, żeby dzieci modliły się po grecku i znały pieśni, nawet jak wszystko wokół się sypało. Ja na takim spotkaniu nie byłam, ale w zeszłym roku byłam z córką na festynie w Vermio i naprawdę czuło się tę siłę wspólnoty. A Ty, co najbardziej zapadło Ci w pamięć z opowieści babci?

Mateusz Nowak

Moja babcia też zawsze powtarzała, że to kobiety z Pontu trzymały wszystko w kupie, zwłaszcza modlitwę i język. Pamiętam, jak uczyła nas pieśni przy piecu chlebowym, nawet jak już ledwo mówiła. A co u Ciebie, Paweł, babcia z Pontu zostawiła jakieś konkretne przepisy czy tylko te pieśni?

Agnieszka Kaczmarek

Moja babcia z Hajnówki też zawsze mówiła, że to kobiety trzymają wiarę i dom przy życiu. U nas w chórze śpiewamy te pontyjskie pieśni czasem na próbach, ale przy piecu chlebowym to u mnie tylko drożdżowe placki wychodzą. A jakie konkretnie pieśni pamiętasz od swojej babci, Mateusz?

Andrzej Wiśniewski

Moja babcia z Hajnówki mówiła to samo – że bez kobiety dom i wiara by się rozpadły. U nas w chórze też czasem śpiewamy pontyjskie, zwłaszcza „Apó to choma” na Wielkanoc. A drożdżowe placki u mnie wychodzą tylko z rodzynkami, bez nich są za suche. Co Twoja babcia dodawała do ciasta?

Ewa Kaczmarek

Moja babcia z Podlasia mówiła dokładnie to samo o babach, co trzymają dom i wiarę. U nas w chórze „Apó to choma” też czasem śpiewamy, ale drożdżowe placki zawsze z rodzynkami, bo bez nich faktycznie suche jak wiór. A Twoja babcia z Hajnówki dodawała do ciasta może skórkę z pomarańczy czy coś jeszcze?

Přihlaste se a zapojte se do diskuse →