«Κτήματα πολλά»: Η ελευθερία που δεν θέλουμε να χάσουμε

Η συνάντηση του Χριστού με τον πλούσιο νέο είναι από τις πιο ανήσυχες περικοπές του Ευαγγελίου, γιατί δύσκολα επιτρέπει στον άνθρωπο να μείνει ικανοποιημένος με τον εαυτό του. Ο νέος δεν παρουσιάζεται ως διεφθαρμένος ή αδιάφορος για τον Θεό. Γνωρίζει τις εντολές και δηλώνει ότι τις τηρεί. Κι όμως αισθάνεται ότι κάτι του λείπει. «Τι έτι υστερώ;» ρωτά.

Του Πέτροου Δ. Δαμιανού (Δρ. Φιλοσοφίας – Διδακτικό Προσωπικό ΕΜΠ)

Η απάντηση του Χριστού είναι απόλυτη: «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς… και δεύρο ακολούθει μοι».

Δεν του λέει να δώσει ό,τι περισσεύει. Δεν του προτείνει μια πιο γενναιόδωρη εκδοχή της ίδιας ζωής. Του ζητά να αφήσει αυτό ακριβώς στο οποίο στηρίζεται. Και ο νέος «απήλθεν λυπούμενος· ην γαρ έχων κτήματα πολλά».

Τα «κτήματα πολλά» είναι κυριολεκτικά η περιουσία του. Μπορούν όμως να γίνουν για τον σύγχρονο άνθρωπο και εικόνα για όσα αγαπά τόσο πολύ, ώστε δεν μπορεί πια να φανταστεί τη ζωή του χωρίς αυτά. Όσα του προσφέρουν ασφάλεια, ευχαρίστηση, αναγνώριση, κοινωνική θέση ή την αίσθηση ότι ελέγχει τη ζωή του.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της «κτήματα πολλά».

Στη δική μας εποχή δεν είναι μόνο τα χρήματα. Μπορεί να είναι η…