Orędzie Jego Eminencji Metropolity Etolii, Akarnanii i Damasceny na święto Narodzin Dziewicytłumaczenie

Moi kochani Ojcowie i Bracia,

Moje ukochane dzieci w Panu,

Kościół świętuje dziś wielki i paradoksalny cud. Pobożna, ale bezpłodna Anna jawi się jako teurgicznie szczęśliwa matka pełnej wdzięku Marii. Tak jak symbolicznie przedstawiono w Starym Testamencie, że sucha laska Aarona w cudowny sposób wyrosła, tak i skała Horeb, gdy tylko otrzymała uderzenie laski Mojżesza, wytrysnęła obficie wodę i ocaliła od śmierci cały naród izraelski, i tak trzykroć błogosławiona córka Anny, Pani Bogurodzica, jako kolejna życiodajna łodyga i „wieczne źródło”, wyrośnie „kwiat euosmon” i ugasi pragnienie nowy Lud Boży, Kościół, z Bożymi nićmi, które obficie popłyną ze zbawiającego świat źródła, jakim jest brzuch Ona.

Św. Grzegorz Palamas w swojej homilii na temat „Księgi Rodzaju Bogurodzicy” stwierdza: „Dziś z korzenia Jessego wyrosła przepowiedziana laska, z której „wyrósł kwiat”, który nie toleruje więdnięcia, ale przypomina także naszą naturę, która uschła i dlatego spadła z niego amarantowe miejsce w rajskim raju, przywraca ją zieleni i daje jej zieleń, wznosi ją do nieba...