წმიდა გრიგოლ პალამა: ღვთისმშობელი არის ადგილი ყოველგვარი მადლისა და ყოველგვარი სიკეთით სავსეთარგმანი

„...თუ მორწმუნეთა სიკვდილი საპატიოა და მართალთა ხსოვნას თან ახლავს ქება, მით უმეტეს წმიდათა ხსოვნა, რომლითაც მთელი სიწმინდე წმიდანებზე მოდის, ანუ უკვდავისა და თეომიტორის ხსოვნას, უდიდესი ევფემიით უნდა აღვასრულოთ.

სწორედ ამას ვაკეთებთ მისი წმიდა ძილისა თუ გადასახლების წლისთავის აღსანიშნავად, რომელიც მართალია ანგელოზებზე ცოტათი ჩამორჩება, მაგრამ შეუდარებლად აჯობა ანგელოზებსაც და მთავარანგელოზებსაც და ყველა ზებუნებრივ ძალას ღმერთთან სიახლოვის გამო და მასში დიდი ხნის წინ დაწერილი და აღსრულებული სასწაულების გამო.

მისი სიკვდილი მაცოცხლებელია, გადადის ზეციურ და უკვდავ ცხოვრებაში, და ამის ხსოვნა არის მხიარული დღესასწაული და საყოველთაო ზეიმი, რომელიც არა მხოლოდ აახლებს თეომიტოროსის საოცრებათა ხსოვნას, არამედ ამატებს წმიდა მოციქულთა საერთო და პარადოქსულ შეკრებას დედამიწის ყოველი კუთხიდან მის საზეიმო დაკრძალვაზე, ზეციური ღვაწლითა და ზეცით. ფუნქციონირებს მისთვის.

მოციქულები მოუწოდებენ, მიჰყვებიან, თანამშრომლობენ, მოგერიებენ, იცავენ და მთელი ძალით თანამშრომლობენ მათთან, ვინც აქებს...