Kur kujtesa bëhet trashëgimipërkthyer

I Mitropolitit të Florinit, Prespës dhe Iordaisë Irenei 3 shtatori nuk është një datë e thjeshtë për mua. Më lindin kujtime, nostalgji dhe mirënjohje të thellë për një person që shënoi rrugën time kishtare dhe personale. Kisha nderon Martirin e Shenjtë Anthim, peshkopin e Nikomedisë, dhe kujtimi im kthehet, pothuajse pa vetëdije, te Plaku im i parë i bekuar, Mitropoliti i Selanikut, Anthimi nga Aleksandrupolis. Ndonjëherë, në një ditë të tillë, Episkopata mbushej me lutje. Sot urimi është bërë lutje, fjalimi përkujtim dhe kujtimi burim mirënjohjeje. Pali, Apostulli i Kombeve, e përmend me vend: "Kujtoni barinjtë tuaj"¹.

Ka vërtet njerëz që thjesht nuk mbeten në kujtesë. Ata bëhen një masë e kursit tonë.

Duke u kthyer pas në kohë, e shoh përsëri në Aleksandropolis, ku nga viti 1974 deri në vitin 2004 kaloi tridhjetë vjet shërbesë baritore të frytshme dhe të larmishme dhe më pas në Selanik, nga viti 2004 deri në 2023. Dyzet e nëntë vjet kryepriftëri. Dy karrige peshkopale, por një ndërgjegje kishtare e pandryshueshme.

Plaku nuk e shihte Peshkopin si mbajtës të autoritetit, por si rojtar të një trashëgimie, si...