Devotshmëria popullore, privatizimi i fesë dhe transformimi baritor i fesë individualepërkthyer

Devotshmëria popullore është një nga fenomenet më të gjalla dhe më komplekse të jetës kishtare. Ai shpreh nevojën e njeriut për të përjetuar besimin jo vetëm si një pranim teorik i të vërtetave doktrinore, por edhe si një përvojë e përditshme, si një akt simbolik, si kujtim, si traditë dhe si marrëdhënie me Zotin, shenjtorët dhe komunitetin.

Malamatenia Barouta, Doktor i Teologjisë Kandidate, AUTH

Festat, pelegrinazhet, festat lokale, festat dhe zakonet e ndryshme fetare zbulojnë se besimi nuk kufizohet në fushën e të kuptuarit intelektual, por prek trupin, vendin, kohën dhe identitetin kolektiv të njerëzve.

Megjithatë, devotshmëria popullore nuk është pa rreziqe. Kur shkëputet nga jeta liturgjike dhe sakramentale e Kishës, ajo mund të bëhet një praktikë fetare individuale, një mekanizëm sigurie psikologjike, apo edhe një formë e shfrytëzimit fetar. Në këtë rast, besimi nuk përjetohet si pjesëmarrje në Trupin e Krishtit, por si një mjet për të kënaqur nevojat personale. Kalimi nga shoqëria kishtare në fenë individuale është një tipar kyç i shoqërisë moderne, në të cilën feja shpesh…