Ο Θεός, η ελευθερία και το πρόβλημα του κακού

Το πρόβλημα του κακού είναι ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί απέναντι στην πίστη σε έναν Θεό αγάπης. Αν ο Θεός είναι παντοδύναμος και αγαθός, γιατί υπάρχει τόσος πόνος στον κόσμο; Γιατί δεν τον αποτρέπει; Και ακόμη περισσότερο: μήπως ο ίδιος τον επιτρέπει ή ακόμη και τον στέλνει για να παιδαγωγήσει τον άνθρωπο;

Του Πέτρου Δ. Δαμιανού (Δρ. Φιλοσοφίας – Διδακτικό Προσωπικό ΕΜΠ)

Εδώ, όμως, χρειάζεται μια βασική διάκριση. Η φράση «ο Θεός επιτρέπει το κακό» συχνά παρερμηνεύεται σαν να σημαίνει ότι ο Θεός προκαλεί τον πόνο για να διδάξει, να τιμωρήσει ή να οδηγήσει κάποιον στον «ίσιο δρόμο». Αυτή η εικόνα δημιουργεί εύλογη αντίδραση. Ένας Θεός που προκαλεί τραύμα για να απαιτήσει στη συνέχεια την επιστροφή του ανθρώπου κοντά Του μοιάζει περισσότερο με τιμωρό παρά με Θεό αγάπης.

Υπάρχει όμως ένας άλλος τρόπος να δούμε το πρόβλημα.

Ο άνθρωπος διαθέτει ελεύθερη βούληση. Και αν η ελευθερία είναι πραγματική, τότε πρέπει να έχει πραγματικές συνέπειες. Ο άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει, αλλά μπορεί και να μισήσει. Μπορεί να δημιουργήσει, αλλά και να καταστρέψει. Μπορεί να ενεργήσει υπεύθυνα, αλλά μπορεί επίσης, από αμέλεια, απληστία ή συμφέρον, να βλάψει…