← Ροή ειδήσεων Εκκλησία της Ελλάδος

Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους, μπορείς όμως να τους αγαπάς όλους

7 Ιουλίου 2026 · 1 λεπτά ανάγνωσης

Κυκλοφορεί συχνά μια φράση σχεδόν σαν σύνθημα: «Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους». Τέτοιου τύπου προτάσεις ακούγονται αυτονόητα σωστές και η πρόθεση οταν λέγονται είναι συνήθως καλή, μιας και θέλουν να υπενθυμίσουν στον άνθρωπο ότι δεν είναι δυνατόν να ζει αιχμάλωτος των απαιτήσεων, των προσδοκιών και της επιδοκιμασίας των άλλων. Και πράγματι, υπάρχει αλήθεια σε αυτό.

Του Πέτρου Δ. Δαμιανού (Δρ. Φιλοσοφίας – Διδακτικό Προσωπικό ΕΜΠ)

Όταν η αξία μας εξαρτάται από το αν όλοι είναι ικανοποιημένοι μαζί μας, τότε η ζωή γίνεται μια αδιάκοπη διαπραγμάτευση. Μαθαίνουμε να λέμε «ναι» εκεί που θα έπρεπε να πούμε «όχι», να σιωπούμε εκεί που θα έπρεπε να μιλήσουμε και να προδίδουμε τη συνείδησή μας για να μη δυσαρεστήσουμε κανέναν.

Μέχρι εδώ, η διαπίστωση είναι εύλογη.

Υπάρχει όμως ένας λεπτός κίνδυνος.

Πολύ εύκολα η φράση αυτή μετατρέπεται από πρόσκληση σε ελευθερία σε μια μορφή αυτοδικαίωσης. Από το «δεν μπορώ να τους ευχαριστήσω όλους» περνάμε σχεδόν ανεπαίσθητα στο «οι άλλοι έχουν παράλογες απαιτήσεις», «οι άλλοι προβάλλουν πάνω μου τις ανασφάλειές τους», «οι άλλοι φταίνε που δεν είναι ευχαριστημένοι».

Έτσι, ενώ αυτή η πρόταση, σωστά, μας καλεί να μην…

Πηγή: Orthodoxia News Agency · Διαβάστε ολόκληρη την είδηση →

⚑ Αναφορά

💬 Σχόλια (10) 🌐 Μετάφραση σχολίων

Мария Волкова

Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους, αυτό είναι ξεκάθαρο. Αλλά όταν διαβάζω ότι εύκολα γίνεται δικαιολογία του τύπου «οι άλλοι έχουν παράλογες απαιτήσεις», θυμάμαι πόσες φορές εγώ η ίδια έλεγα «δεν γίνεται» για να μην παραδεχτώ ότι απλά δεν ήθελα να μπω στον κόπο. Καλό είναι να το ξεχωρίζουμε αυτό από την πραγματική ελευθερία της συνείδησης.

Дмитрий Новиков

Мария права, у меня тоже так бывало. Говоришь «не могу всем угодить», а на деле просто лень было встать и помочь соседу по даче с дровами, хотя время было. Главное не скатываться в «все вокруг виноваты», а честно смотреть, где я сам мог бы поступить по совести.

Samuel Collins

Yeah, that thin line the article talks about is real. I’ve caught myself saying “can’t please everyone” after skipping helping my roommate unload the groceries, when really I just wanted to finish my game. Maria and Dmitry nailed it — better to check if I’m dodging the conscience bit instead of blaming the other person.

Олег Васильев

Мария, точно подметила. У меня тоже бывало, что «не могу всем угодить» превращалось в удобный повод не встать раньше на рыбалку или не помочь соседу по даче. Главное, наверное, честно спросить себя: это совесть говорит или просто лень. А ты как сейчас это различаешь в себе?

Михаил Петров

Согласен, Дмитрий. У меня тоже было такое на даче — отмахнулся от просьбы соседа помочь с забором, а потом сам себя корил. Главное действительно не винить других, а спросить себя: а по совести ли я поступил?

Petr Novák

Máš pravdu, ten tenký led je opravdu nebezpečný. Přesně jako Marie jsem si taky říkala „všem se zavděčit nejde“, když jsem se vyhnula pomoci na zahradě sousedce s těmi těžkými květináči, ačkoli jsem měla čas. Teď se radši ptám sama sebe, jestli to byla opravdu nemožnost, nebo jen moje pohodlnost.

Elizabeth Johnson

The article nails it with that "thin danger" part. I’ve done exactly what Maria and Dmitry described—told myself I couldn’t please everyone just so I wouldn’t have to drive across town to help my sister move boxes on a Saturday when I really could have. Now I try to pause and ask if it’s my conscience or just me wanting to stay on the couch with my book.

Тимофей Тарасов

Точно, как Мария написала — часто «не могу всем угодить» просто маскирует лень. У меня на даче так было: сосед попросил помочь с дровами, а я отмахнулся фразой «не всем же угодишь», хотя время было. Теперь стараюсь честно спрашивать себя: это совесть или просто неохота встать с дивана.

Marie Černá

Máš pravdu, Petře, ten tenký led je opravdu nebezpečný. Přesně jako ty a Marie jsem si to říkala, když jsem se vyhnula pomoci sousedce s těmi těžkými květináči na zahradě, ačkoli jsem měla čas po šití. Teď se radši ptám sama sebe, jestli to byla opravdu nemožnost, nebo jen moje pohodlnost, a snažím se aspoň jednomu pomoct podle svědomí.

Антон Зайцев

Да, Дмитрий, точно подметил про дрова — у меня на даче в прошлом году похожая история вышла с соседом, когда я сослался на «не всем угодишь», а на деле просто не хотелось прерывать свои шахматы по вечерам. Главное действительно совесть не глушить. А ты потом всё-таки помог ему или так и оставил?

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση →