თეოლოგიური და მართლმადიდებლური მინიშნება ჯვრის მნიშვნელობაზე ჩვენს ცხოვრებაში - ზიმბაბვეს მიტროპოლიტ სერაფიმე კიკოტისის მიერთარგმანი

ჯვრის დაკავშირებამ იესო ქრისტეს მიერ ადამიანის ხსნასთან ჯვარი მსხვერპლშეწირვის სიმბოლოდ და აღდგომის წინასწარმეტყველად აქცია. ამრიგად, ჯვარი ქრისტიანობაში არის ხსნის საბოლოო ემბლემა. ჩვენი ეკლესიის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი საგალობელი, წმიდა ანდრია კრეტელი (VII საუკუნის დასასრული - VIII საუკუნის დასაწყისი), რომელიც გამოხატავს ჯვრის თეოლოგიურ მნიშვნელობას, როგორც იგი კონსოლიდირებულია ქრისტიანულ ტრადიციაში, ხაზს უსვამს, რომ ჯვარი არის ქრისტიანების იმედი, რომ ის არის სასოწარკვეთილთა მხსნელი:

„...ჯანმრთელობის მომცემი, სათნოებისკენ მიმავალი გზა...“ (გალობა ჯვრის ამაღლების მსახურებიდან, P.G. 97, 1020 წ.).

ჯვრის მეშვეობით სამყაროში უხვად ვლინდება ღვთის სიყვარულისა და ქველმოქმედების სიმრავლე. მაშასადამე, ჯვრის ნიშანი ჩვენი ეკლესიის ღვთისმსახურებაში და ჰიმნოლოგიაში ზუსტად ემსახურება მორწმუნეთა მხრიდან ამ რწმენის აღიარებას. ყოველი ლიტურგიული მოქმედებისა თუ ცერემონიის დასაწყისი და დასასრული - თუნდაც ჩვენი პირადი ცხოვრების ყველა მნიშვნელოვანი საქმის რეალიზება - ყოველთვის აღინიშნება ჯვრის ნიშნით.

ჯვრის მსხვერპლშეწირვა, როგორც დაცემის გამოსყიდვა 1. უპატივცემულო სიკვდილიდან სიკვდილზე გამარჯვებამდე

ჯვარი...