Христијанинот како нормален човекпревод

Благословот на информациите, во која било форма, во денешно време донесе и размена на мислења и теории, така што најчесто се создаваат прашања од типот: Што е правилно, а што не? Што е разумно, а што неразумно? Што е нормално, а што неприродно?

Од страна на о. Андреас Агатоклеус

Антониј Велики рекол дека „ќе дојде време кога луѓето ќе бидат луди и штом видат некој што е разумен, ќе го нападнат велејќи ⸱ „луд си“, бидејќи тој нема да биде како нив“[1]. Дали сме во оваа доба, со толку многу конфузија што постои?

Верувањето дека „вистината е во секого и затоа може да го обврзе само оној што ја изразува“, води до признавање дека вистината е субјективна, а не објективна.

За христијанинот Вистината е Личност, Исус Христос, кој рекол: „Јас сум вистината“ (Јн. 14,6) и затоа познавањето на Вистината се постигнува до степен до кој се знае, односно се соединува со својот Господ. Овој сојуз како онтолошки, а не теоретски, како реален, а не психолошки или имагинарен, води кон нормален живот. Христос како совршен човек е единствениот нормален човек.

Доколку на…