Η ενδυμασία ως έκφραση της ψυχής του ανθρώπου

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυξ Ι.Μ. Πατρών, Δρ. Θεολογίας
Η άποψη ότι το θέμα της ενδυμασίας, μέσα στα πλαίσια του Εκκλησιαστικού αγώνος και της σωτηρίας της ψυχής, δεν είναι και τόσο είναι λανθασμένη.
Ας δούμε, κατ’ αρχήν, γιατί ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την ενδυμασία. για να δοθεί η θεολογική απάντηση στο παρόν θέμα, πρέπει να γυρίσουμε πολύ πίσω και συγκεκριμένα στην πτώση του ανθρώπου μέσα στον κήπο της Εδέμ. Όταν παρήκουσε το θέλημα του Θεού ο πρώτος άνθρωπος απογυμνώθηκε από την χάρη του. Τότε διεπίστωσε ότι ήταν γυμνός και αισθάνθηκε την ανάγκη να καλυφθή με φύλλα συκής (γεν. 3, 7). Κατόπιν, ο ίδιος ο Δημιουργός μας Θεός φρόντισε να ενδύση τα γυμνά σώματα των πρωτοπλάστων : «και εποίησεν κύριος ο θεός τω Αδάμ και τη γυναικί αυτού χιτώνας δερματίνους και ενέδυσεν αυτούς» (γεν. 3, 21). η ενδυμασία, λοιπόν, δόθηκε στον άνθρωπο μετά την πτώση του, για να καλύπτη το σώμα του και για να ενθυμήται την παρακοή του και την απομάκρυνσή του από την χάρη του Θεού. Αυτό κατά τον Ιερό Χρυσόστομο¬ το έκανε ο Θεός «προς το μη γυμνούς είναι και ενασχημονείν» (PG 53, 149).
Η ενδυμασία καλύπτει το σώμα, το οποίο δεν είναι φυλακή της ψυχής, κατά την Πλατωνική…



