Πώς ζούσαν τα αγροτόπαιδα στην ύπαιθρο

Αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια όλοι έχουμε. Αναμνήσεις όμως από ένα ορεινό χωριό με υψόμετρο 1.850 μ. υψόμετρο στη Βίγλα του Χολομώντα παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Του Μιχάλη Κουτσού (Φιλόλογος – Συγγραφέας)

Τέτοιες αναμνήσεις ενδιαφέρουν τόσο αυτούς που πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια σε χωριό, όσο και αυτούς που δεν γνώρισαν την ζωή της υπαίθρου. Πρωταρχικά αφιερώνω αυτές τις αναμνήσεις μου στα παιδιά μου και τα εγγόνια μου που έζησαν και μεγάλωσαν στην Θεσσαλονίκη αλλά και σε όποιον ενδιαφέρεται να γνωρίσει πώς ζούσαν τα αγροτόπαιδα στο χωριό.

Παιδικά χρόνια στον Μαχαλά Μ. Βάβδο Οι αναμνήσεις είναι πολλές, γλυκές και νοσταλγικές αλλά θα αναγκαστώ να περιοριστώ μόνο σε μια χρονιά και μάλιστα γεωργική παρακολουθώντας τα στάδια καλλιέργειας σιταριού, κριθαριού και βρώμης.

Η καλλιέργειά τους άρχιζε με το όργωμα των χωραφιών που γινότανε με σιδερένιο αλέτρι και «υνί» σιδερένιο, που ακονίζονταν στη φωτιά από τον σιδερά για να σκάβει καλά το χώμα. Ύστερα μετά τις βροχιές του Σεπτέμβρη άρχιζε ο σπαρμός των γεννημάτων (η σπορά δημητριακών). Ακολουθούσε ο χειμώνας που διατηρούσε τους σπόρους στην κοιλιά της γης και αυτή κυοφορούσε με την ησυχία της. Την…