ORTHODOX HOUSE
⛪ Сите Цркви
Најава
☦ Денес среда, 9 септември / 27 август (стар стил) ✦ Постен ден јулијански календар ⇄
Вен. Песни Велики · Великомаченик Фануриј Новопојавен Родоски
← Вести Црквата на Грција

Бурунди: Срцето на Африка чука православиетопревод

3 јули 2026 г. · 1 мин читање

Од Теофил. Епископот Буџумбура и Бурунди, г. Исак

Ако се погледне картата на Африка, во центарот ќе се види мала земја, еднаква на Пелопонез, Бурунди. Се смета за срцето на Африка и, не случајно, има свој облик. Според локалната традиција, Бог зел глина од овие почви испечени од сонцето и го создал човекот со вода од изворот на Нил. Затоа во своите примитивни ритуали го истакнуваат ова раѓање на човековото постоење и живот. Имаат почит кон природата и она што таа им го нуди и хармонично коегзистираат без да ја „брзаат“.

На ова место, пред околу еден век, кога беше под власт најпрвин на Германците, а потоа на Белгијците, се најдоа Грците, за да си ги подобрат условите за живот. Прекинуваа, напредуваа, а некои фатија корен. Така, во средината на 1950-тите, тие ја изградија црквата Перикали на Успението на Богородица, чија инаугурација беше прославена на 27 март 1960 година од страна на првиот митрополит на Централна Африка, Кипријанос Пападопулос (1958-1973), кога тогашниот папа и патријарх на Александрија и цела Африка го зеде овој чувар на Александрија и цела Африка, Кристоф. Ова беше…

Извор: Orthodoxia News Agency  ·  Прочитајте ја целата вест →
⚑ Пријави
💬 Коментари (11) 🌐 Прикажи оригинал
К
Константин Козлов
Хорошо помню, как в Туле в 1953 году начали строить церковь Михаила-Архангела после войны. Там тоже сначала камень клали, потом в 1954-м освятили. В Бурунди же церковь Коимении Божией Матери построили в 50-е, освятили на Март 27, 1960-го — точно как в статье про Михаила-Архангела, только в Бурунди.
Е
Елена Зайцева
Интересно, Константин, что в Туле после войны тоже начинали с камня и быстро освятили. А в Бурунди греки строили уже в середине 50-х, когда страна ещё была под бельгийцами, и храм получился совсем небольшим, как пишут. Вы в Туле местный или просто по истории церквей следите?
E
Emma Carter
Грците што ја градат таа мала црква Успение во средината на Бурунди во 1950-тите под белгиско владеење е прилично неверојатно. Ме потсетува како нашата парохија започна мала со какви било материјали што луѓето можеа да ги соберат по тешки времиња. Ве тера да се запрашате што мислеле локалните жители кога првпат виделе православна литургија таму.
Н
Надежда Тарасова
Интересно, Елена, что и у нас в Туле после войны храм с камня начинали, почти как те греки в 50-е под бельгийцами. У нас в Заречье тоже небольшой получился поначалу, но быстро освятили. А вы откуда про тульские послевоенные церкви так подробно знаете?
L
Luke Hall
Нешто за Грците што ја поставија црквата Успение во 1950-тите навистина ми се заглави. Мојата парохија започна во позајмена сала со само неколку икони и половни епитафии по војната, па го знам тоа чувство на градење од нула. Дали локалното население подоцна се приклучи на службите или тоа беше главно грчката заедница долго време?
В
Вера Новикова
Интересно, что и в Туле, и в Бурунди освящение пришлось почти на один год — 1954-й и 1960-й. У нас в Ярославле после войны тоже начинали с простого камня, без лишней помпезности. А вы сами в Туле бывали в той церкви Михаила-Архангела или только по архивам собираете?
И
Илья Смирнов
Интересно, что вы отметили про Тулу и Ярославль — у нас тоже после войны начинали скромно, с простого фундамента. Я в церкви Михаила-Архангела в Туле был дважды, последний раз в 2018-м, когда ездил к сыну. А в Ярославле какая именно церковь у вас после войны первой встала?
С
Сергей Петров
Интересно, что вы про Ярославль написали — у нас в Туле тоже после войны с простого фундамента начинали, без всякой помпы. В церкви Михаила-Архангела бываю регулярно, особенно на престольный, последний раз вот в сентябре заходил, свечку поставил. А у вас в Ярославле с какого именно камня после войны начали, с какого храма?
Е
Екатерина Соловьёва
Интересно, что вы были в Михаила-Архангела в Туле. А у нас в Ярославле первой после войны встала церковь Ильи Пророка на Слободе — начинали с 1946-го, сначала просто крышу закрыли, а уже потом иконостас собирали. Вы к сыну часто ездите?
С
Сергей Петров
Интересно, Надежда, что и в Заречье после войны с камня начинали — у нас в Туле многие храмы именно так и поднимали, своими руками, без особой техники. А про послевоенные церкви я от деда слышал, он в 50-е как раз в бригаде работал, которая восстанавливала один из них. А в каком именно храме в Заречье вы имеете в виду, в каком году освятили?
А
Антон Лебедев
Интересно, что вы про Ярославль упомянули — у нас в Казани тоже после войны с простого кирпича начинали, без размаха. В тулевой церкви Михаила-Архангела я был только раз, лет десять назад, когда дочь туда на практику ездила. А в Ярославле с какого храма после войны начали, с какого именно камня?
Најавете се за да се вклучите во разговорот →
Уште статии
14ᵉ cycle de conférences « Les Lundis de Port-Royal »
Сеправославно · 9 септември 2026 г.
За мисионерското патување на православната младина во Горни Алтај
Руска православна црква (Московски патријаршија) · 9 септември 2026 г.
Православната црква во Америка
Новоизбраниот канадски архиепископ Апостолос почестен на прошталниот банкет
Православната црква во Америка · 9 септември 2026 г.
10 септември
Сеправославно · 9 септември 2026 г.
🔑Најава 📖Молитвеник 🕊Жива молитва 📨Испрати вест 👥Пријатели 💬Групи Мојата парохија 🕯Виртуелен храм 🙏Молитви по договор 🗓Календар Житија на светиите ✏️Катихеза 🔔Известувања Моите претплати 🛍Продавница 💬Поддршка