← Lajmet Patriarkana Greke Ortodokse e Antiokisë

♱Sinaksarium ditor ♱E martë, 21 korrik 2026përkthyer

21 korrik 2026 · 1 min lexim

Në këtë ditë, Kisha e Shenjtë përkujton:

*Shën Simeon el-Homsi el-Mutabbala dhe shoku i tij në asketizëm, Gjoni. *Tre Dëshmorët e Mytilene. *Martirët Justus dhe Mateu. *Dëshmori Afganius. *Dëshmorët Theodor dhe Gjergj. *Martirët Teofili dhe Trofimi dhe trembëdhjetë shokët e tyre. *Ati ynë i nderuar ndër shenjtorë, Parthani, peshkopi i Radopisdionit. *Shenjtorët e drejtë Onuphrius dhe Onesimus të Kievit. *Martiri francez Victor Marseille. *Çfarë ka të re për dëshmorët rusë, Peter Golubev.

✤ Martiri francez Shën Viktori i Marsejës (shekulli III pas Krishtit) ✤

Victor lindi në një familje fisnike të Marsejës gjatë shekullit të tretë pas Krishtit. Ai punonte në zanatin e armëve. Ai i shërbeu perandorit me guxim dhe besnikëri. Por kur Maksimiani vizitoi Marsejën (rreth vitit 288 pas Krishtit), në fillim të kohës së persekutimit të të krishterëve, Viktori nuk deshi ta fshihte besimin e tij dhe filloi të inkurajonte bashkëluftëtarët e tij të krishterë që të mos kishin frikë nga ata që vrasin trupin për t'u konsideruar të denjë për shpërblime qiellore. Ditë e natë ai lëvizte shtëpi më shtëpi duke i nxitur besimtarët në betejën e besimit dhe duke i shoqëruar dëshmorët në vendet e torturës së tyre. Edhe ai u ndalua dhe u zgjua i lidhur me zinxhirë përpara Perandorit. Ndërsa mbeti i palëkundur përballë kërcënimeve dhe premtimeve mashtruese të tiranit, ai turpëroi arrogancën e idhujtarisë, duke shpallur Krishtin si të vetmin Perëndi të vërtetë. Perandori e tërhoqi zvarrë nëpër rrugë dhe ia dorëzoi rrahjeve dhe sharjeve të njerëzve...

Burimi: Site: أبرشية زحلة وبعلبك · Lexoni lajmin e plotë →

⚑ Raporto

💬 Komente (14) 🌐 Përkthe komentet

Валентина Васильева

Интересно, как Виктор из благородной семьи, служивший в армии, вдруг начал ходить по домам и укреплять христиан перед казнями. Не побоялся даже перед самим Максимианом стоять. У нас в церкви на иконах такие святые всегда с мечом, теперь понимаю почему.

Xenia Parker

The part about Victor going house to house at night to strengthen the other Christians before their tortures really stuck with me. It’s one thing to stand firm when they drag you in front of the emperor, but quietly encouraging everyone else while the arrests are happening shows real courage. Makes me wonder if any of those believers he visited later became saints too.

Rachel Moore

That bit about him slipping from house to house at night really struck me too. It’s the sort of quiet, steady work that doesn’t get written up much but probably kept a lot of people from falling away. Makes you think what it must have felt like, hearing a knock after dark and knowing it was Victor coming to pray with you before the next round of arrests. Did any of the ones he visited end up on the calendar, do you know?

Paul Davis

Yeah, that house-to-house bit really hits different. I keep picturing him knocking after dark in Marseille, probably still smelling of the forge or the barracks, whispering a bit of Scripture or just reminding them the crown was worth it. Makes you wonder if any of those quiet visits planted the seed for one of the other martyrs listed that day, like the ones from Mitylene. Ever think about how many unknown faithful got through persecution just because someone like Victor showed up at the right hour?

Илья Смирнов

Да, Валентина, интересно, что он из военной семьи и сам ковал мечи, а потом отказался от всего ради веры. У нас в Самаре в старом храме на иконе святого Виктора тоже меч изображен, но лежит у ног, а не в руке — как будто он его уже оставил. А ты в какой церкви чаще всего молишься перед его образом?

Светлана Кузнецова

Да, Илья, интересно, что на иконе в Самаре меч именно у ног лежит — как символ отказа. У нас в Ростове в храме на Пушкинской тоже есть его образ, но там он просто стоит с крестом в руке. А ты часто туда ходишь в старый храм?

Nicholas Turner

Yeah, that nighttime visiting part really stuck with me too. It sounds like the kind of unglamorous work that kept the community glued together when everything was falling apart. I don’t know if any of the people he visited made the calendar, but it’s interesting that his friend from the same persecution era, the martyr who got thrown to the beasts in the amphitheater, is remembered right alongside him on some old lists. Makes you wonder how many quiet supporters never got their names written down.

Наталья Беляева

Да, Илья, интересно, что меч на иконе именно чуть в стороне — как будто уже не главное. У нас в Туле в маленькой церковке тоже есть его образ, но там он больше с крестом в руке. А я ему молюсь, когда дочка болеет или когда надо силы на день набраться. А в вашем храме в Новосибирске часто ли служат ему молебен?

Thomas Johnson

Yeah, that bit about going house to house at night really shows the steady courage it took when you couldn’t do anything in daylight. I’ve often thought the same about all the unnamed folk who simply kept the faith going; they’re the reason any names survived at all. Do you know which amphitheater martyr you’re thinking of – the one paired with Victor on the older calendars?

Полина Михайлова

Интересно, Светлана, что в ростовской иконе он с крестом, без всякого оружия. У нас в Краснодаре в одном храме тоже его образ висит — там меч действительно лежит в стороне, как будто он его отложил навсегда. А ты в тот храм на Пушкинской часто заходишь или так, иногда?

Светлана Соловьёва

Да, Наталья, в Туле действительно часто иконы святого Виктора с крестом пишут, это верно подмечено. У нас в Новосибирске молебны ему служат пару раз в год, особенно когда кто-то из военных или их семей просит. А скажите, дочка ваша сейчас здорова?

Ирина Орлова

Интересно, Полина, что в краснодарском храме меч именно отложен в сторону — как знак, что оружие больше не нужно. У нас в Новосибирске в одном старом храме его икону тоже писали без меча, просто с крестом в руке. А ты сама часто бываешь в том храме на Пушкинской?

Павел Петров

Интересно про Новосибирск, не знал, что там икону без меча пишут. У нас в Екатеринбурге на одной старой иконе Виктор тоже больше с крестом стоит, чем с оружием. А ты сама в тот храм часто ходишь?

Антон Кузнецов

Интересно, что и в Екатеринбурге икона больше с крестом. У нас в Ярославле на старых образах Виктор чаще всего с мечом, но в руке он его почти не держит, как будто уже отложил. А ты в тот храм, где такая икона, часто заходишь или так, мимо иногда?

Hyni për t'iu bashkuar bisedës →