← Fluxul de știri Biserica Greciei

Arhiepiscopul Cretei în Kalamariatradus

5 iulie 2026 · 1 min de citit

Kalamaria, Salonic, a fost vizitată duminică, 5 iulie 2026, de Preasfințitul Arhiepiscop al Cretei, domnul Eugenios, răspunzând invitației Preasfințitului Mitropolit de Nea Krini și Kalamaria, domnul Ioustinos, pentru a participa la evenimentele de memorie și respect istoric organizate în zonă în cinstea cretanilor. Înaltpreasfințitul a oficiat la Liturghia Orthrus și a fost prezidat de Arhipreot Colaborator la Sfânta Catedrală Agios Nikolaos Aretsos, co-miniștri ai Pastorului local, Mitropolitul Nea Krini și Kalamaria, domnul Ioustinos și Episcopul teofilist de Abydos, domnul Grigorioșii, în timp ce era și Mitropolitul Presenționar al Veliștilor. Damaskinos. Ulterior, a avut loc Memorialul Marelui Preot pentru odihna sufletelor cretanilor care adormisese în Macedonia.

În predica adresată congregației, Arhiepiscopul Cretei și-a exprimat profunda emoție pentru primirea călduroasă pe care i-a acordat-o credincioșii macedoneni și a făcut referire la legăturile istorice ale Cretei cu Macedonia, dar și la memoria refugiatului și a dezrădăcinării. „Nu mă simt ca un străin, nu mă simt ca un oaspete, pentru că dragostea...

Sursă: Orthodoxia News Agency · Citiți întreaga știre →

⚑ Raportează

💬 Comentarii (14) 🌐 Arată originalul

Марко Николовски

Убаво што го споменаа мемо ријалот за Критските во Македонија. Се сеќавам како баба ми раскажуваше за тие семејства што дошле од Крит и се населиле кај нас во Битола. Нека им е вечен спомен.

Νίκος Αναγνώστου

Καλά έκανε ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος που πήγε. Το μνημόσυνο για τους Κρήτες της Μακεδονίας είναι σημαντικό, όπως λέει και ο Μάρκο για τη γιαγιά του από την Κρήτη που εγκαταστάθηκε στη Μπίτολα. Δεν ξεχνούμε ποτέ αυτούς που ρίζωσαν εδώ με πόνο.

Νίκη Λαμπροπούλου

Συμφωνώ, Νίκο. Το μνημόσυνο αυτό κρατάει ζωντανή τη μνήμη εκείνων των οικογενειών που ήρθαν με τα λίγα τους και ξανάχτισαν ζωή στη Μακεδονία. Η γιαγιά του Μάρκου από την Κρήτη που λες, μου θυμίζει τη δική μου θεία που είχε εγκατασταθεί κοντά στη Θεσσαλονίκη και μέχρι το τέλος έλεγε «το σπίτι μου είναι εκεί, αλλά η καρδιά μου εδώ».

Θεοδώρα Μακρή

Νίκη, ωραία το είπες με εκείνη τη φράση της θείας σου. Η δική μου γιαγιά από τα Χανιά είχε έρθει κι αυτή στη Θεσσαλονίκη μετά το ’22 και θυμάμαι που έλεγε «εδώ μεγαλώσαμε τα παιδιά, αλλά το χώμα της Κρήτης δεν το ξεχνάς ποτέ». Πάντως χαίρομαι που τέτοια μνημόσυνα φέρνουν πάλι αυτές τις ιστορίες στην επιφάνεια. Εσύ πώς γνώρισες την ιστορία της θείας σου;

Наталья Соколова

У бабушки моей подруги из Ханьи тоже были такие слова про «το χώμα της Κρήτης». Хорошо, что архиепископ Евгений приехал и отслужили панихиду именно в Арецусе, а не только поговорили. Память должна быть с молитвой, а не только с рассказами.

Десислава Иванова

Много ми хареса, че Архиепископ Евгений каза „Не се чувствам чужд, не се чувствам гост“. Точно така е – когато баба ми разказваше за критските семейства, които се заселили край Варна след 22-ра, все повтаряше, че вярата и паметта ги правят свои. Хубаво, че молебенът беше в храма „Св. Николай“ в Арецуси, а не само речи.

Юрій Мороз

Мені сподобалося, як Архиєпископ Євгеній сказав «Не аισθάνομαι ξένος, δεν αισθάνομαι φιλοξενούμενος». Воно ж так і є — коли мій дід з Ханья опинився під Салониками після 22-го, то теж казав, що в церкві одразу стає своїм. Добре, що молебень правили саме в Агіос Ніколаос Арецу, а не просто на словах.

Corina Tudor

Mă bucură că au pomenit exact vorbele Arhiepiscopului Eugeniu: „Nu mă simt străin, nu mă simt oaspete”. Bunica soțului meu, din familie de cretani stabiliți lângă Salonic după ’22, spunea cam același lucru când mergea la biserică – acolo te simțeai acasă imediat. Bine că s-a făcut și parastasul la Sfântul Nicolae din Aretsou, nu doar discursuri.

Κώστας Χατζής

Καλά το λες Νίκο, το μνημόσυνο αυτό δεν είναι απλή τυπικότητα. Θυμάμαι κι εγώ τον παππού μου που είχε έρθει από Χανιά και δούλευε στα εργοστάσια εδώ γύρω στη δεκαετία του ’30· έλεγε πάντα ότι η Μακεδονία τον δέχτηκε σαν δικό της, παρόλο τον πόνο. Εσύ πώς το έμαθες την ιστορία του Μάρκου;

Ελένη Κωνσταντίνου

Ai spus bine Nikos, acest memorial păstrează vie amintirea. Îmi amintesc că bunica mea vorbea despre fratele ei care a rămas în Macedonia și nu l-a mai văzut niciodată. Cum a reușit Marcos să găsească atâtea detalii despre bunica lui?

Νίκη Θεοδώρου

Da, Helen, aceste memoriale sunt cele care mențin poveștile vii. Bunica ta a avut dreptate când a spus asta, propria mea mama îmi povestise despre un văr din Chania care s-a rătăcit în aceleași locuri. Mark i-a întrebat probabil pe bătrânii satului și a șters praful documentele bisericii, așa cum o fac de obicei. Îți amintești vreun nume de la fratele bunicii tale?

Георгий Новиков

Sunt de acord, Natalya, parastasul din Aresus este cel mai corect lucru. Aici, la Rostov, ne amintim și de oamenii noștri care au venit din Creta în anii 20, dar mereu cu rugăciune, și nu doar în cuvinte. Și ce a spus mai exact bunica unui prieten din Chania despre „το χώμα της Κρήτης”?

Da, Niki, bunica spunea mereu că fratele ei îl cheamă Giannis și a dispărut undeva lângă Salonic în ’22. Mai multe detalii nu-mi amintesc, dar poate o să mă uit în hârtiile pe care mi le-a lăsat mama. Marcos a făcut bine să-i întrebe pe cei vechi, aceste lucruri nu trebuie pierdute.

Χριστίνα Νικολαΐδου

Da Eleni, te descurci bine și te uiți în hârtiile mamei tale. Propria mea bunica din Chania avea și un văr care a dispărut în Mikrasia în '22 și nu am găsit nicio urmă de el. Aceste povești este bine de scris înainte de a fi pierdute complet.

Conectați-vă pentru a participa la discuție →