Повеќе од едно седмица од Метрополитената кафедра Маронија: „Христос Осветител на нашите путеви”превод

Повеќе од едно седмица од Метрополитената кафедра Маронија: „Литургијата на „Его“ беше за многу луѓе мистична и елитациска аверзија. Ловиме, оценуваме и консултираме својот септемент безпрекинато. Гледаме, одлукувајме и реагуваме со својот септемент. И关系人之间的关系我们常常用来……“ Насилно се прикриваме под преградата на „Его“, за да биде „безбедни“, и станувајќи неодносни, запленени со својот собен септемент. Ловиме другите само во релативно отношение до нашето интересување. Идичноста е корен на секоја одредена идеја и дейност ни. И дори Евангелиот го преминуваме преку филтарот на своите предлажни ценности, засегашејќи се само со тоа што ни сè пада под убацивата и оставајќи ги бараните и изведливи пораки.

Христос исто така продолжува да го зове, како што го желееат наистина, во еден пат на слобода. Слободата од најнепонятна и константна рабството. Рабството на собеното сè. Правилниот првок за придобивката на личната ни слобода е да го отрицаме собињата ни. Не се однесува на самослабежување, на отказ од некоја благодарност или излишна јадост. Тое кој се зборува е да го отрицаме собињата ни - да станеме чужди за нејзините интереси, да имаме тогаш…