Peshkopi Maksim i Melitinit: Kujtimet tonapërkthyer

Kujtimet tona
Maximos Pafilis, peshkop i Melitinit
Fjalim mbi fragmentin ungjillor Mat. 8.28 – 34, 9.1.
Ka njerëz që jetojnë në varre pa e ditur. Nuk e kam fjalën për varret prej guri, e kam fjalën për ato zona të fshehura ku tërhiqet kur jeta e ka lënduar gjatë dhe fort, dhomat e mbyllura të shpirtit me perde të ulura, heshtja që në fillim duket si një strehë dhe dalëngadalë bëhet burg. Udhëtari modern e njeh mirë këtë gjeografi. E ec çdo natë, kur mbyll ekranin dhe është vetëm me zhurmat e veta.
Episodi ungjillor i Gergesenëve (Mateu 8, 28-34) zhvillohet në një vend të tillë, vetëm se atje shkretimi ishte edhe i jashtëm. Një vend paganësh, pa lidhje me Perëndinë e Izraelit dhe tufat e derrave që kullosnin në malet e tij ishin, për sytë e një çifuti, prova e dukshme se këtu urdhërimet hyjnore kishin pushuar së numëruari. Në këtë peizazh jetonin të dy të zotëruarit. Jashtë qytetit, larg shoqërisë, thuajse të shkëputur nga vetja. Kalimtarët i shmangeshin asaj rruge. Dhe kush do t'i fajësonte ata?
Ajo që është më tronditëse...



