Shpirti, trupi dhe fytyra: një pamje ndryshe e njeriutpërkthyer

Kur një person vdes, çfarë ndodh saktësisht? A është humbur tërësisht apo mbijeton diçka prej saj? Përgjigja më e zakonshme është se trupi vdes, ndërsa shpirti jeton. Por nëse kjo është e vërtetë, atëherë a nuk do të thotë se njeriu i vërtetë është në fund të fundit vetëm shpirti i tij?

Nga Petros D. Damianos (Dr. i Filozofisë – Stafi Mësimor i UKSH)

Kjo pyetje ka shoqëruar me shekuj filozofinë dhe teologjinë. Në njërën anë është pikëpamja platonike, sipas së cilës njeriu është kryesisht shpirti i tij i pavdekshëm. Trupi është vendbanimi i saj i përkohshëm dhe vdekja është momenti i lirimit të saj. Në anën tjetër është antropologjia e krishterë biblike dhe ortodokse, e cila këmbëngul se njeriu nuk është një shpirt i mbështjellë në një trup, por një unitet i pazgjidhshëm i trupit dhe i shpirtit.

Por këtu lind një paradoks. Nëse pas vdekjes shpirti ekziston akoma, atëherë pse të mos e konsideroni atë si njeriun e vërtetë? A nuk duket se kjo konfirmon qëndrimin platonik?

Përgjigja e teologjisë ortodokse është delikate, por vendimtare. Shpirti vazhdon të ekzistojë, por ai nuk përbën në vetvete tërësinë…