Душата, телото и лицето: поинаков поглед на човекотпревод

Што точно се случува кога човек ќе умре? Дали е целосно изгубено или нешто преживува од него? Најчестиот одговор е дека телото умира, додека душата живее. Но, ако ова е вистина, тогаш зарем не значи дека вистинскиот човек на крајот е само неговата душа?

Од Петрос Д. Дамијанос (д-р по филозофија – Наставен кадар на НТУ)

Ова прашање ги придружувало филозофијата и теологијата со векови. На едната страна е платоновото гледиште, според кое човекот е првенствено неговата бесмртна душа. Телото е нејзиното привремено живеалиште, а смртта е моментот на нејзиното ослободување. Од друга страна е библиската и православна христијанска антропологија, која инсистира на тоа дека човекот не е душа обвиткана во тело, туку нераскинливо единство на телото и душата.

Но, тука се раѓа парадокс. Ако по смртта душата сè уште постои, тогаш зошто да не ја сметате за вистинскиот човек? Дали ова не ја потврдува платонската позиција?

Одговорот на православната теологија е суптилен, но одлучувачки. Душата продолжува да постои, но таа сама по себе не го сочинува целото…