კარგია, რომ ახალგაზრდებმა შეძლეს შეკრება თუნდაც ასეთ შორეულ ქვეყანაში. ჩვენ ასევე ზოგჯერ გვყავს ბიჭები სხვადასხვა ადგილიდან მიუნხენში ჩასული და ყოველთვის ხედავთ, რამდენად მნიშვნელოვანია მათთვის უბრალოდ ერთად ყოფნა. და ინდონეზიაში, ალბათ, ლამაზი იყო იქ ბუნება?
კარგია, რომ ახალგაზრდებმა შეკრება ინდონეზიაშიც შეძლეს. ასეთი ახალგაზრდული ბანაკები გვქონდა ხარკოვში და ყოველთვის გვიხაროდა, როცა სხვა ქალაქებიდან ბიჭები მოდიოდნენ. და რა გააკეთეს იქ, საინტერესოა, იქნებ ბუნებაზე რამე დაწერეს?
კარგია, რომ ინდონეზიაში ახალგაზრდებმა მოახერხეს ასეთ ბანაკში შეკრება, თუმცა მართლმადიდებლობა იქ იშვიათია. მაინტერესებს კონკრეტულად რას აკეთებდნენ - თევზაობა ჰქონდათ თუ უბრალოდ ლაპარაკი და ლოცვა? აქ, სოფიაში, სამრევლო შეკრებებზე ბავშვებს ყოველთვის ყველაზე მეტად უყვართ ერთად ყოფნა.
კარგია, რომ ახალგაზრდებმა, თუნდაც ინდონეზიაში, შეძლეს შეკრება. აქ, ნოვოსიბირსკში, ასეთი ბანაკების შემდეგ, ბიჭები ყოველთვის საუბრობენ იმაზე, თუ როგორ დაეხმარა მათ უბრალოდ ლოცვაში ყოფნა ტელეფონების გარეშე. მაინტერესებს, რას ჭამდნენ იქ - ადგილობრივი საჭმელი თუ რაიმე ნაცნობი?
დიახ, ბუნება მართლაც საოცარია - ოკეანე, ჯუნგლები, ყველაფერი ახლოს არის. მინსკში მსგავსი ბანაკები თითქმის არასდროს გვქონია, მაგრამ გავიგე, რომ ახალგაზრდები მათ შემდეგ თვეებს ატარებენ თავიანთ შთაბეჭდილებებს. და მიუნხენში ხალხი ხშირად რომელი ქალაქებიდან მოდის ხოლმე?
აქ, მიუნხენში, წელიწადში ერთხელ ჩვენ ახალგაზრდებსაც ვკრებთ ქალაქგარეთ რამდენიმე დღით და ყოველთვის ხედავთ, რამდენად მნიშვნელოვანია მათთვის უბრალოდ ერთად ყოფნა ტელეფონების გარეშე. საინტერესოა, იმ ინდონეზიურ ბანაკში სცადეს ადგილობრივი საჭმელი თუ მაინც ცდილობდნენ რაიმე ნაცნობის მომზადებას, როგორც თამარას ეკითხება? იქ ბუნება ალბათ მართლაც დასამახსოვრებელია.
კარგია, რომ ხარკოვში, გალინაში იყო ასეთი ბანაკები. ინდონეზიაში, ფოტოზე თუ ვიმსჯელებთ, ბიჭები და გოგონები დიდ დროს ატარებდნენ ზღვაზე და ტყეში - ცურავდნენ, აგროვებდნენ ადგილობრივ ხილს და ხისგან მარტივ ხატებსაც კი აკეთებდნენ. და თქვენს ბანაკებში რა დაამახსოვრდათ ყველაზე მეტად სხვა ქალაქების ბიჭებს?
ტატიანა, დიახ, ბუნება ინდონეზიაში რაღაც განსაკუთრებულია, ოკეანე და ჯუნგლები ნამდვილად დასამახსოვრებელია დიდი ხნის განმავლობაში. ჩვენ ასევე გვაქვს რამდენიმე ასეთი ბანაკი ნიჟნიში, მაგრამ სერგიევ პოსადში მოგზაურობის შემდეგ, ბიჭებს ისინი ექვსი თვის განმავლობაში ახსოვთ. გსმენიათ რომელი ქალაქებიდან ჩამოდიან მიუნხენში?
Да, природа в Индонезии звучит волшебно, особенно когда океан и джунгли под боком. У нас в Мюнхене молодёжь чаще всего приезжает из Нюрнберга и Аугсбурга, иногда даже из Штутгарта на выходные. А в Минске вообще нет таких лагерей или просто редко организуют?
