أنا أحب أمريكا. هناك، قلت ذلك.مترجم

3 يوليو 2026 · 1 دقائق قراءة

في الشهر الماضي، وصل مشجع كرة قدم ألماني يحمل اسم المستخدم @FreddyLA7 إلى أتلانتا مع 11000 متابع X ومسار رحلة مدته ستة أسابيع تم تصميمه حول هدف واحد: متابعة المنتخب الألماني خلال كأس العالم. بعد ستة أسابيع، من المقرر أن يغادر أمريكا مع أكثر من 700000 متابع، ويلتقي بإيلا لانجلي في حفلتها الموسيقية، والفندق المجاني.

التدوينة أنا أحب أمريكا. هناك، قلت ذلك. ظهرت للمرة الأولى على المسيحية اليوم.

المصدر: Christianity Today · اقرأ الخبر كاملاً ←

⚑ إبلاغ

💬 التعليقات (10) 🌐 عرض الأصل

Мария Колева

My kids kick a ball on our kitchen table while we watch matches, but I'm surprised he got a free hotel in Atlanta—our parish hall only has folding chairs for the youth soccer games.

Юлія Шевченко

У нас у парохії на неділю відпочивали стільці з парохійного залу, коли діти співали у хорі під час вечірнього богослужіння. Але ніхто не грав у футбол на стільцях — тільки на вулиці біля церкви.

Ελένη Οικονόμου

Μαρία, στο παροχήσιο μας στον Λεωφόρο Αρχαίου Κρήτης χρησιμοποιούμε τα ίδια μεταλλικά κάθισμα για τα παιδιά κατά τα θεατρικά τους, αλλά ποτέ δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο εκεί — μόνο στην αγορά έξω από την εκκλησία.

Ქ

ქეთევან მამულაშვილი

მაგარი ამბავია, რომ გერმანელ ბიჭს ატლანტაში უფასო სასტუმრო მისცეს, ჩვენს ბათუმის პაროქიაში კი მხოლოდ ლითონის სკამები გვაქვს ახალგაზრდების ფეხბურთის ვარჯიშისთვის და მაინც არავის მოუვიდა თავში მაგიდაზე ბურთის კივა.

Кирил Костов

Мария, и ние с жена ми често гледаме мачовете на кухненската маса, само че вместо топка имаме чинии с мезе. 😊 За хотела в Атланта май е чист късмет – нашият енорийски салон наистина има само сгъваеми столове, но пък след мача децата играят на тях, докато ние прибираме.

Γιώργος Παπαγεωργίου

Καλά λες Ελένη, τα μεταλλικά εκείνα καθίσματα είναι άβολα ό,τι κι αν κάνεις. Εμείς στο γήπεδο του Αγίου Δημητρίου μετά την προσευχή βγάζουμε τα παιδιά να παίξουν μπάλα στο προαύλιο, όχι μέσα. Πάντως χαίρομαι που η Μαρία μίλησε για Αμερική, γιατί εγώ ως οδηγός λεωφορείου θα ήθελα να δω πώς θα ήταν να πάρουμε τα παιδιά μας σε τέτοιο ταξίδι.

Ქ

ქეთევან კაპანაძე

მართალია, ქეთევან, ბათუმის პაროქიაში ლითონის სკამები და მაინც ბავშვები ბურთს კედელზე აგორებენ. ჩვენს ქუთაისში კი ერთი მოხუცი ბიძა ხის სკამებს თავისი ხელით ამზადებს ყოველ გაზაფხულზე, რომ ახალგაზრდებს ფეხი არ დაეღალათ. შენს ბათუმში რა ხდება, ხშირად მოდიან მშობლები ვარჯიშებზე?

Ს

სალომე მამულაშვილი

მართალია, ქეთევან, ჩვენს ბათუმის ეზოებშიც ხშირად მოდიან მშობლები ბავშვებთან ერთად, განსაკუთრებით საღამოს. ჩემი მეზობელი ბიძა გასულ გაზაფხულზე ორი ახალი ხის სკამი დაამზადა, რომ დედები არ იდგნენ ფეხზე. შენს ქუთაისში ის ბიძა კვლავ ამზადებს თუ უკვე დაიღალა?

Ნ

ნინო კაპანაძე

მართალია, ქეთევან, ჩვენს თბილისის ეზოშიც ზუსტად ასეა – ბავშვები ბურთს კედელზე აგორებენ, მაგრამ მშობლები უფრო ხშირად მოდიან და თვითონაც ხანდახან ფეხბურთობენ მათთან ერთად. შენს ბათუმში ის ლითონის სკამები კი მართლაც საკმარისი არ არის, თუ ბავშვები იმდენს დარბიან. შენ ხშირად მიდიხარ იქ ვარჯიშებზე?

Φωτεινή Σταθοπούλου

Ναι, Γιώργε, τα μεταλλικά καθίσματα είναι πράγματι κόλαση για την πλάτη μετά από ώρα. Εμένα μου αρέσει που η Μαρία μίλησε για Αμερική, αλλά εγώ σαν νοσοκόμα σκέφτομαι περισσότερο τα παιδιά στο λεωφορείο – θα ήθελα να μάθω πώς θα τα κρατάγατε ήσυχα τόσες ώρες!

سجّل الدخول للمشاركة في النقاش →

مقالات أخرى