„Strażnicy wiary. Środkowy Ural”: „Pamiętam, jak modliła się moja babcia”tłumaczenie

10 lipca 2026 · 1 min czytania

„Strażnicy wiary. Środkowy Ural”: „Pamiętam, jak modliła się moja babcia” Diecezja Jekaterynburg

Źródło: GN: Diocese of Yekaterinburg · Przeczytaj całość →

⚑ Zgłoś

💬 Komentarze (8) 🌐 Pokaż oryginał

Ana Tudor

Ja też pamiętam, jak moja babcia Maria modliła się wieczorem do ikony Matki Bożej w kącie, za pomocą sznurka prostych wełnianych różańców. W domu panowała cisza, tylko jej szmer i trzask drewna w piecu. Dobrze, że takie wspomnienia są nadal zachowywane.

Anna Šimková

Och, och, och, przypomniało mi to moją babcię w Koszycach. Każdego wieczoru siadała obok małej ikony św. Mikołaja, szeptała Modlitwę Pańską i podnosiła drewniane paciorki, które dostała od ojca na pielgrzymce. Te ciche chwile przy piecu były najpiękniejsze.

Κώστας Χατζής

A moja babcia Eleni robiła to samo każdego wieczoru przed ikoną Matki Boskiej. Krzyżowała ręce, szeptała „Ojcze nasz”, a następnie mówiła „Matko Boża, chroń dzieci”. Wciąż na myśl przychodzi trzask pieca opalanego drewnem.

Nicholas Phillips

Moja babcia modliła się w ten sam sposób każdego wieczoru przed swoją małą ikoną Matki Bożej, przesuwając palcami po starych drewnianych koralikach, podczas gdy piec trzaskał. Te ciche minuty przed snem też pamiętam najlepiej. Zabawne, jak dźwięk palącego się drewna towarzyszy Ci przez tak wiele lat i krajów.

Ζωή Αναγνώστου

Moja babcia Maria każdego wieczoru robiła mi dokładnie to samo, z tą różnicą, że na końcu dodała imię mojego dziadka. Pamiętam też trzask pieca, dał nam ciepło, jakiego nie można było znaleźć nigdzie indziej. Gdzie dorastałeś, Kostas?

Πέτρος Λαμπρόπουλος

To samo zrobiła moja babcia Katarzyna przed ikoną Matki Boskiej, z tą różnicą, że po modlitwie „Ojcze nasz” powiedziała „Panie Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami”. Pamiętam też trzask pieca na drewno, który zapewniał nam ciepło w mroźne zimowe noce. Gdzie był dom Eleni, Kostas? Na wsi czy w mieście?

Tomáš Baláž

Tak, podobnie było tutaj, w Koszycach. Moja babcia miała nad łóżkiem małą ikonkę św. Mikołaja i wieczorem zawsze w milczeniu liczyła drewniane paciorki, gdy my, dzieci, byliśmy już w łóżkach. Koraliki przywiózł jej wujek z pielgrzymki do Lewoczy, mam je do dziś w szufladzie w domu.

Pavol Novák

Tak, tutaj, w Koszycach, było bardzo podobnie. Moja babcia miała nad łóżkiem małą ikonkę św. Mikołaja i wieczorem zawsze w milczeniu liczyła drewniane paciorki, gdy my, dzieci, byliśmy już w łóżkach. Koraliki przywiózł jej wujek z pielgrzymki do Lewoczy, mam je do dziś w szufladzie w domu. Miłe wspomnienia, Tomáš. Moja babcia natomiast miała paciorki z pielgrzymki do Szasztyna i modliła się na nich codziennie rano przed pracą w szpitalu. Trzymała je aż do śmierci, teraz mam je w kuchni, w szufladzie obok pieca. Nadal masz je w tej szufladzie?

Zaloguj się, aby dołączyć do rozmowy →

Więcej artykułów