როგორ ეხმარება ქრისტე ტანჯულ ადამიანს?თარგმანი

კითხვა გონივრული და ღრმად ადამიანურია: როგორ შეიძლება პრაქტიკულად დავეხმაროთ ადამიანს, რომელიც იტანჯება, როცა ვეუბნებით, რომ ქრისტემ იცოდა ტანჯვა, ჯვარს აცვეს და აღდგა მკვდრეთით? საკმარისია თუ არა იმის თქმა, რომ „ღმერთს ესმის ჩვენი ტკივილი“?
მართლმადიდებელი ეკლესიის პასუხი უპირველეს ყოვლისა არ არის ტანჯვის ლოგიკური ახსნა. ის არ გვთავაზობს თეორიულ სისტემას, რომელიც პასუხობს ყველა „რატომ“. ეკლესია არ დგას ტანჯვის წინაშე, როგორც ფილოსოფოსი, რომელიც შორიდან აანალიზებს ბოროტებას, არამედ როგორც დედა, რომელიც მიუთითებს ჯვარცმულ და აღდგომილ ქრისტეზე და ამბობს: ღმერთი არ დარჩენილა ტკივილის გარეთ; შევიდა მასში, შეებრძოლა და დაიპყრო.
ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ტკივილი დაუყოვნებლივ წყდება. ეს არ ნიშნავს, რომ დაავადება გაქრება. ეს არ ნიშნავს, რომ ადამიანი ყოველთვის იღებს მკაფიო პასუხს, თუ რატომ მოხდა მას რაღაც. თუმცა, ეს ნიშნავს, რომ ტკივილი აღარ არის ღმერთის არყოფნის ბნელი ადგილი. მადლის ფარგლებში ის შეიძლება გახდეს შეხვედრის, ლოცვის, მონანიების, თავმდაბლობის, სიყვარულისა და იმედის ადგილი.
რას არ ამბობს მართლმადიდებელი ეკლესია ტკივილზე
ჯერ უნდა განვმარტოთ, რას არ ამბობს მართლმადიდებელი ეკლესია.
ეკლესია არ ამბობს, რომ ტკივილი თავისთავად კარგია. Დაავადება,…





