E diela e katërt e Mateut: Mateu 8:5–13përkthyer

Pjesa ungjillore e centurionit (Mat. 8:5–13) zbulon dy të vërteta të mëdha të besimit: fuqinë e pakufishme të Krishtit dhe cilësinë e vërtetë të besimit njerëzor. Zoti hyn në Kapernaum dhe aty i afrohet një centurion, domethënë një oficer johebre i ushtrisë romake. Vetëm ky fakt është i habitshëm, sepse një njeri që është jashtë njerëzve të Besëlidhjes i afrohet Krishtit me pendim, mirësjellje dhe siguri se Ai mund ta shërojë shërbëtorin e tij.

Virtyti i parë i madh i centurionit është dashuria. Ai nuk kërkon në emër të tij, por për shërbëtorin e tij të vuajtur, i cili është "i munduar rëndë". Në një shoqëri ku një shërbëtor shpesh konsiderohej si një mjet i thjeshtë, centurioni tregon dhembshuri dhe kujdes personal. Kjo dashuri bëhet rruga që e çon te Krishti. Kështu, fragmenti na mëson se besimi i vërtetë nuk është vetëmjaftueshmëria individuale, por fryti i një zemre që vuan për hir të tjetrit.

Virtyti i tij i dytë është përulësia. Kur Jezusi ofron të vijë në shtëpinë e tij, ai përgjigjet: "Zot, unë nuk jam i denjë që ti të hysh nën çatinë time." Këtu zbulohet madhështia e tij shpirtërore. Edhe pse është një njeri me autoritet, ai nuk mbështetet në pozicionin e tij shoqëror, por ndihet i padenjë më parë…