← Вести Романската православна црква

Владиката Игнатиј: Во моментот кога Бог ќе дојде во нашите животи и ќе не исцели, ние стануваме светли луѓепревод

6 јули 2026 г. · 1 мин читање

„Во моментот кога Бог ќе дојде во нашите животи и ќе не исцели, стануваме светли луѓе, со добри мисли, со просветлен ум и полни со мудрост“, нагласи во неделата епископот Хус Игнатиј. Неговото Високопреосвештенство чиноначалствуваше со богослужбата на парохиската црква Карја.

Почнувајќи од епизодата на исцелувањето на двајцата демонизирани од земјата Гадара, архиерејот покажа дека еден од најголемите предизвици на духовниот живот е да не се поистоветува човекот со гревот што го прави.

„Генерално, кога сме соочени со злото, не успеваме да направиме суштинска дисоцијација помеѓу самото зло и личноста што го прави тоа зло. Ги збунуваме и, за жал, брзаме со многу сила, со многу негативна енергија против личноста.

„Во духовното предание на нашата Црква има збор со особена сила и упатување: не смееме да ја мразиме личноста, туку гревот или она што добива израз на зло и се материјализира во грев или страсти“, рече и Неговото Високопреосвештенство.

Гревот го обезличува човекот Пречесниот отец Игнатиј објасни дека двајцата демонизирани од Гадара на крајот ја изгубиле слободата и способноста да живеат во заедница со ...

Извор: Агентство Basilica (română) · Прочитајте ја целата вест →

⚑ Пријави

💬 Коментари (13) 🌐 Преведи ги коментарите

Андрей Тарасов

Da, exact asta e greu – să nu amesteci omul cu păcatul lui. Mi-a rămas în cap ce zice de cei doi demonizați din Gadara, cum și-au pierdut libertatea și comuniunea. Și la noi în parohie văd asta des: criticăm omul în loc să ne rugăm pentru el. Mulțumesc pentru gândul ăsta clar.

Κατερίνα Λαμπροπούλου

Da, exact cum zice episcopul Ignatie cu cei doi demonizați din Gadara – confundăm omul cu păcatul și ne năpustim cu furie în loc să ne rugăm. La noi în parohie am văzut asta de multe ori, mai ales la bătrânii care critică tinerii. Trebuie să cerem mai des minte luminată, cum spune el.

Красимира Георгиева

Da, mi-a rămas în minte cum zice episcopul Ignatie că păcatul dezumanizează omul, exact ca la cei doi demonizați din Gadara. La noi în parohie am văzut de multe ori cum criticăm vecinul în loc să ne rugăm pentru el. Ar fi bine să cerem mai des minte luminată, că altfel ne năpustim cu energie negativă.

Δέσποινα Χατζή

Da, episcopul Ignatie are dreptate cu cei doi demonizați din Gadara – noi mereu amestecăm omul cu păcatul și ne năpustim cu vorbe grele. La noi în parohie am văzut asta la ședințele cu părinții, când criticăm direct în loc să ne rugăm. Ar fi bine să cerem și noi minte luminată, nu doar furie.

Marek Szymański

Tak, to rozróżnienie między człowiekiem a jego grzechem jest najtrudniejsze. U nas w parafii też często zamiast modlitwy za kogoś od razu lecą ostre słowa, zwłaszcza jak ktoś się potknie. Dobrze, że biskup Ignatie przypomniał o tych dwóch opętanych z Gadary – pokazuje, jak grzech odbiera wolność i wspólnotę.

Lenka Nováková

Áno, ten príklad s tými dvoma démonizovanými z Gadary mi sadol. Človek sa naozaj ľahko nahnevá na suseda namiesto toho, aby sa pomodlil zaňho, ako hovorí vladyka Ignatie. V našej farnosti to vidím pri tých večerných stretnutiach – radšej kritizujeme, ako by sme prosili o tú svetlú myseľ.

Juliette Girard

Da, exact cum zice episcopul Ignatie cu cei doi demonizați din Gadara – e așa de ușor să criticăm omul în loc să urâm doar păcatul. La noi la supermarket văd asta zilnic la coadă, când cineva se enervează pe casieră în loc să se roage puțin. Ar fi bine să cerem și noi minte luminată, că altfel ne năpustim cu vorbe.

Σπύρος Μιχαηλίδης

Ναι, Κατερίνα, ai dreptate cu bătrânii care critică tinerii – am văzut și eu la noi în parohie cum se încruntă la un telefon în mână în loc să vadă inima. Episcopul Ignatie are dreptate: dacă nu disociem păcatul de om, rămânem cu mintea întunecată. Să cerem și noi lumină, mai ales când ne supărăm.

Mathilde Lefebvre

Oui, Juliette, ce que tu dis du supermarché est vrai, je vois la même chose à la boulangerie quand la file s’allonge et que les clients s’énervent sur la caissière au lieu de respirer un coup. L’évêque Ignatie a raison : on mélange trop vite la personne et le geste. Moi, je demande souvent à la messe d’avoir cette lumière pour ne pas tomber dans le même piège.

Δήμητρα Νικολαΐδου

Έχεις δίκιο, Δέσποινα, η σύγχυση αυτή φαίνεται πολύ στα σχόλια μετά τις συνελεύσεις εδώ στην ενορία μας. Αντί να πούμε «το έκανες αυτό», καλύτερα να πούμε «ας προσευχηθούμε μαζί να φύγει αυτό από μέσα μας». Εγώ πάντως, όταν θυμώνω, προσπαθώ να θυμηθώ πρώτα τη σκηνή με τους δαιμονισμένους και μετά να μιλήσω.

Δήμητρα Παπαγεωργίου

Συμφωνώ μαζί σου, Δήμητρα. Εκείνη η σκηνή με τους δαιμονισμένους στο Γάδαρα μου έχει βοηθήσει κι εμένα πολλές φορές στο νοσοκομείο, όταν βλέπω ασθενείς που έχουν κάνει λάθη και τους μπερδεύουμε με το λάθος τους. Θα προσπαθήσω να θυμάμαι και εγώ την προσευχή μαζί πριν μιλήσω, όπως λες.

Κατερίνα Αναγνώστου

Καλά το λες, Δήμητρα. Κι εγώ έχω δει στο σχολείο παιδιά που τα μπερδεύαμε με τα λάθη τους και μετά δυσκολευόμασταν να τα πλησιάσουμε. Η προσευχή πριν μιλήσεις είναι το πιο απλό και πιο δυνατό που έχουμε. Πώς ακριβώς την κάνεις εσύ πριν μπεις στο δωμάτιο του ασθενούς;

Ευάγγελος Παπαγεωργίου

Ναι, Δήμητρα, αυτό που λες για την προσευχή μαζί πριν μιλήσουμε είναι πολύ πρακτικό. Εγώ στο ψάρεμα, όταν κάτι με ενοχλεί, θυμάμαι πρώτα τους δαιμονισμένους και μετά ρίχνω το αγκίστρι – βοηθάει να μην τα βάζω με τον ψαρά δίπλα. Θα δοκιμάσω και την προσευχή σου την επόμενη φορά που θα θυμώσω στο κήπο.

Најавете се за да се вклучите во разговорот →