E diela e njëmbëdhjetë e Mateut: Mateu 18:23–35përkthyer

Shëmbëlltyra e shërbëtorit mosmirënjohës, e lexuar të dielën e njëmbëdhjetë të Mateut, zbulon thelbin e etikës së ungjillit: personi që merr mëshirën e Zotit thirret të bëhet bartës i mëshirës edhe ndaj vëllait të tij. Mbretëria e Qiellit nuk paraqitet si një ide abstrakte, por si një mënyrë të qenurit, në të cilën falja nuk është një virtyt margjinal, por një kusht për bashkim me Zotin.

Mbreti në shëmbëlltyrë është një imazh i Perëndisë, ndërsa shërbëtori që i detyrohej "dhjetë mijë talenta" përfaqëson personin njerëzor që vuan nën peshën e pafund të mëkatit. Shuma është e tepërt, pothuajse e paimagjinueshme. Nëpërmjet kësaj, Krishti tregon se borxhi njerëzor përpara Perëndisë nuk mund të shlyhet nëpërmjet arritjeve morale ose arritjeve individuale. Shpëtimi nuk është paga e drejtësisë, por një dhuratë e dhembshurisë hyjnore. Shërbëtori kërkon vetëm një zgjatje: "Kini durim me mua." Megjithatë, mjeshtri i jep diçka shumë më të madhe: ai nuk e shtyn pagesën, por e fal të gjithë borxhin. Këtu zbulohet hiri hyjnor, duke tejkaluar kërkesën njerëzore.

Tragjedia e shëmbëlltyrës fillon kur shërbëtori që kishte marrë falje takon bashkëshërbëtorin e tij. Borxhi prej njëqind denarë është…