Единаесеттата недела на Матеј: Матеј 18:23–35превод

Параболата за неблагодарниот слуга, прочитана во Единаесеттата недела на Матеј, ја открива сржта на евангелскиот етос: оној што ја прима Божјата милост е повикан да стане носител на милост и кон својот брат. Царството Небесно не е претставено како апстрактна идеја, туку како начин на постоење, во кој простувањето не е маргинална доблест, туку услов за заедница со Бога.

Царот во параболата е Божја слика, додека слугата кој должел „десет илјади таланти“ ја претставува човечката личност која страда под бескрајната тежина на гревот. Сумата е преголема, речиси незамислива. Преку ова, Христос покажува дека човечкиот долг пред Бога не може да се исплати преку морални достигнувања или индивидуални достигнувања. Спасението не е плата за праведност, туку дар на божествено сочувство. Слугата само бара продолжување: „Имај трпение со мене“. Сепак, господарот му дава нешто многу поголемо: тој не го одложува плаќањето, туку го простува целиот долг. Овде се открива божествената благодат, надминувајќи го човечкото барање.

Трагедијата на параболата започнува кога слугата кој добил прошка ќе се сретне со својот колега. Долгот од сто денари е…