Ósma niedziela Mateusza: Mateusza 14:14–22tłumaczenie
Przejście nakarmienia pięciu tysięcy (Mt 14,14-22) odsłania tajemnicę miłości Boga do ludzkości i życia eucharystycznego. Nie jest to jedynie zdumiewające i cudowne rozmnożenie pożywienia, ale objawienie sposobu, w jaki Chrystus gromadzi i karmi swój nowy lud.
Zwrot „zlitował się nad nimi” ukazuje głębię Bożego miłosierdzia. Współczucie Chrystusa nie jest jedynie ludzkim uczuciem; jest to sam ruch Bożej miłości ku światu. Chrystus postrzega tłum jako ciało cierpiące, podzielone chorobami, głodem i duchowym zamętem, i dlatego „uzdrowił ich chorych”. Uzdrowienie następuje przed karmieniem, pokazując, że dzieło Chrystusa jest zakończone: dotyczy ciała i duszy, teraźniejszości i wiecznej przyszłości. Karmienie nie jest po prostu aktem troski społecznej, ale owocem zbawczej obecności Boga-Człowieka.
W dialogu z uczniami objawia się nauczanie Chrystusa o Kościele. Uczniowie patrzą na rzeczywistość przez pryzmat niedoboru: „Mamy tu tylko pięć chlebów i dwie ryby”. Powszechny ludzki rozum prowadzi do prośby o odesłanie tłumu, aby każdy mógł zadbać o siebie. Chrystus natomiast wprowadza logikę Królestwa: „Ty…



